ग्रंथ | वारकरी रोजनिशी

🔎

📖 प्रकरणे

📂 उपप्रकरणे

📿 अभंग

१ अवघा भार वाटे देवा । २ आता तुम्ही कृपावंत । ३ सुख वाटे परी वर्म । ४ धरिली जी होती चित्ती ५ बहुता दिसांची आजि जा ६ पुत्र जाला चोर । माय ७ एवढी अपकीर्ती । ऐकोन ८ समर्थासी नाही वर्णाव ९ पुंडलीक भक्तराज । ते १० देह मृत्याचे भातुके ११ त्यागे भोग माझ्या ये १२ दावूनिया मांड । पुरे १३ न पालटे जाती जीवाचिय १४ दिली मान तरी नेघावी १५ विचारिले आधी आपुल्या १६ आपुले वेचूनि खोडा घा १७ केले शकुने प्रयाण । १८ आळणी ऐसे कळो आले । त १९ चित्ताचा चाळक । त्या २० करिता ताडातोडी । वत् २१ निघाले दिवाळे । जाले २२ तीर्थाचिये आसे । पंथ २३ क्षणक्षणा हाचि करावा २४ कोणाशी विचार करावा श २५ असा जी सोंवळे । आहा २६ अहंकार तो नासा भेद । २७ इच्छिले ते शकुनवंती २८ काशासाठी आम्ही जाळिल २९ नाही तुम्हा काही लाव ३० जग अमंगळ । लागे देखत ३१ दंड अन्यायाच्या माथा ३२ आम्ही पापी तू पावन । ३३ पाडावी ते बरी । गाठी ३४ भांडणचि जाले । मग जी ३५ जन्मांतरी शुद्ध नाही ३६ प्रथमभेटी आळिंगण । म ३७ वचनाचा अनुभव हाती । ३८ का रे तुह्मी ठेवा बह ३९ आसन शयन भोजन गोविंदे ४० ज्वरल्यासी काढा औषध ४१ जपाचे निमित्त झोपेचा ४२ परद्रव्य परकांता । न ४३ भूक पोटापुरती । तृष् ४४ कळे न कळे ज्या धर्म ४५ तरी का वोळंगणे । राज ४६ हरीच्या दासा सोपे वर ४७ भूतांचिये नांदे जीवी ४८ संत आले घरा । तो मी ४९ भेद तुटलियावरी । आम् ५० आमुची विश्रांति । तु ५१ विनवितो शेवटी । आहे ५२ आवडीची सलगी पूजा । व ५३ बाळ माते लातेवरी । म ५४ शिजल्यावरी जाळ । वाय ५५ उभा ऐल थडी । तेणे घा ५६ शक्ती द्याव्या देवा ५७ कार्यचि कारण । तृष्ण ५८ संसाराच्या नावे घालू ५९ विश्वासिया नाही लागत ६० वैभवाचे धणी सकळा शरण ६१ कई ऐसी दशा येईल माझ् ६२ नाही वागवीत जाणिवेचे ६३ काय नाही माझे अंतरी ६४ देवाचे निर्माल्य कोण ६५ देव तीर्थ येर दिसे ज ६६ काय करू सांगतांही न ६७ अमृत अव्हेरे उचंबळले ६८ अनुभवाचे रस देऊ आर्त ६९ काय मज एवढा भार । हे ७० एकांती लोकांती करू ग ७१ स्मरणाचे वेळे । व्हा ७२ पाहा हो देवा कैसे जन ७३ कोणाचिया न पडो छंदा ७४ एकवेळ करी या दुःखावे ७५ आणीक म्या कोणा यावे ७६ आम्हा सकळा हे । तुझ् ७७ आर्त माझ्या बहु पोटी ७८ बहु जन्मांतरे फेरे । ७९ कराल ते काय नव्हे जी ८० डौरलो भक्तीसुखे । से ८१ फोडिले भांडारे । माप ८२ आनंदाचे डोही आनंदतरं ८३ म्हणऊनि धरिले पाय । ८४ कल्याण या आशीर्वादे ८५ हरीनाम वेली पावली वि ८६ बरवे ऐसे आले मना । न ८७ जरि आड यती लाज । कैस ८८ पात्र शुद्ध चित्त ग् ८९ प्रगटले ज्ञान । नारा ९० मुख्य आधी विषयत्याग ९१ आता हेचि सार हेचि सा ९२ केला तैसा अंगीकार । ९३ सोसे बहुगर्भवासी । म ९४ इच्छिती तयांसी व्हाव ९५ आम्हा भाविकांची जाती ९६ ज्यावे हीनपणे । कासय ९७ किती रांडवडे । घालून ९८ बाप करी जोडी लेंकराच ९९ काय वृंदावन माखियेले १०० स्तवूनिया नरा । केला १०१ मी तव बैसलो धरुनिया १०२ आता तुझे नाम गात असे १०३ कामक्रोध माझे लाविये १०४ स्वमुखेचि तुह्मी सां १०५ मज अनाथाकारणे । करी १०६ कासया वाचूनि झालो भू १०७ नको मज ताठा नको अभिम १०८ चाल घरा उभा राहे नार १०९ देवाची ते खूण आला ज् ११० अनंताचे मुखी होसील ग १११ न करावी चिंता । भय ध ११२ भांडवल माझे लटिक्याच ११३ संतसंगती न करावा वास ११४ जे ज्याचे जेवण । तेच ११५ धरावा तो बरा । ठाव व ११६ त्यांचिया चरणा माझे ११७ धोंड्यासवे आदिळता फु ११८ आता तळमळ । केली पाहि ११९ लांब धावे पाय चोरी । १२० माझ्या इंद्रियांसी ल १२१ सिद्धीचा दास नव्हे श १२२ जन्मा येऊनि तया लाभ १२३ काय दिवस गेले अवघे च १२४ शुद्धाशुद्ध निवडे कै १२५ न धरी प्रतिष्ठा कोणा १२६ म्हणविता हरी न म्हणे १२७ कथे बैसोनि सादरे । स १२८ कळो आले तुझे जिणे । १२९ आता येथे लाजे नाही त १३० आजिवरी होतो तुझे सत् १३१ देवाच्या निरोपे पिटि १३२ का रे तुम्ही निर्मळ १३३ बैसोनिया खाऊ जोडी । १३४ नाही भ्यालो तरी पावल १३५ सारीन ते आता एकाचि भ १३६ पोट धाले मग न लगे पं १३७ बोलविसी तरी । तुझ्या १३८ दिला जीवभाव । तेव्हा १३९ एकाचिये वेठी । सापडल १४० आता द्यावे अभयदान । १४१ बराडियाची आवडी पुरे १४२ बहुजन्मे सोस केला । १४३ उसंतिल्या कर्मवाटा । १४४ तुम्हासी हे अवघे ठाव १४५ नेले सळेंबळे । चित्त १४६ झाला हा डांगोरा । मु १४७ किती चौघाचारे । येथे १४८ पांडुरंगा सारीखा सां १४९ ठेवूनि इमान राहिलो च १५० आता नव्हे गोड करिता १५१ आता काशासाठी दुरी । १५२ पडिली हे रूढि जगा पर १५३ हित नाही ठावे जननी ज १५४ जेथे पाहे तेथे कांडि १५५ जाणिवेच्या भारे चेंप १५६ अनुतापयुक्त गेलिया अ १५७ खोल ओली पडे ते पीक उ १५८ गोमटया बीजाची फळेंही १५९ मन झाले भाट । कीर्ती १६० दूरि तोचि होतो आपुले १६१ कळो नये तोचि चुकावित १६२ विश्वास तो देव । म्ह १६३ सुराणीची झालो लाडिकी १६४ एक वेळ केले रिते कले १६५ पावतो ताडन । जरी हे १६६ धरावे ते भय । जाती अ १६७ आनंदाचा थारा । सुखे १६८ आम्हासी संगाती । होत १६९ काहे लकडा घास कटावे १७० आणीक पाखांडे असती उद १७१ व्हावया भिकारी हेचि १७२ कोरडिया ऐशा काय सारू १७३ ऐसे ठावे नाही मूढा । १७४ काळाच सारिखी वाहाती १७५ बोलणे ते आम्ही बोलो १७६ तुझिया विनोदे आम्हास १७७ पाठीलागे काळ येतसे य १७८ आपुलिये ठाकी । करीन १७९ माझे तो स्वभाव मज अन १८० न व्हावा तो बरा मुळी १८१ काय तुमचिया सेवे न व १८२ निष्ठुर यासाठी करितो १८३ पायापासी चित्त । तेण १८४ तुम्हा आम्हा सरी । य १८५ कैचे भांडवल खरा हाती १८६ थोडे तुम्ही मागे होत १८७ आम्ही म्हणो कोणी नाह १८८ आहे ते सकळ प्रारब्धा १८९ सेवट तो होती तुझियान १९० ऐसाचि तो गोवा । न पा १९१ माय लेंकरांत भिन्न । १९२ आवडी का ठेवू । बैसोन १९३ नव्हेसी तू लांसी । म १९४ आम्हा बोल लावा । तुम १९५ मरोनिया गेली माया । १९६ संसाराची कोण गोडी । १९७ नव्हते ते कळो आले । १९८ आता दोघामध्ये काय । १९९ मागितल्यास आस करा । २०० आता बरे घरिच्याघरी । २०१ आधी सोज्वळ करावा मार २०२ उद्धत त्या जाती । द् २०३ आम्हा कथा आवश्यक । य २०४ पाळितो वचन । परि बहु २०५ जैसा तैसा आता । मज प २०६ चुकलो या ऐशा वर्मा । २०७ देह प्रारब्धा शिरी । २०८ अनंताच्या ऐको कीर्ती २०९ तरीच म्या देवा । साट २१० हे तो एक संतांठायी । २११ नारायण ऐसा । सेवू ने २१२ मार्ग चुकले विदेशी ए २१३ अनेक दोषाचे काट । जे २१४ भजन या नासिले हेंडि २१५ जैसा निर्मळ गंगाओघ । २१६ सुख सुखा विरजण झाले २१७ का रे न भजसी हरी । त २१८ क्षरला सागर गंगा ओघी २१९ काय विनवावे कोणे तो २२० लाजोनिया काळे राहिले २२१ आशाबद्ध बहु असे निला २२२ साता पाचा तरी वचना स २२३ कासया हो माझा राखिला २२४ वाया ऐसा जन्म गेला । २२५ ऐसे कोण पाप बळी । जे २२६ ब्रम्हज्ञान भरोवरी । २२७ दगडाच्या देवा बगाडी २२८ करूनि विनवणी । माथा २२९ प्रेम नये सांगता बोल २३० आता मी पतित ऐसा साच २३१ काय तुज मागे नाही जा २३२ नये ऐसे बोलो कठिण उत २३३ लडिवाळ म्हणोनी निष्ठ २३४ आत्मिस्थति मज नको हा २३५ चाले दंडवत घाली नारा २३६ समर्थाचे बाळ पाघरे व २३७ न करी रे मना काहीच क २३८ काय करू मज नागविले आ २३९ नाही देवाचा विश्वास २४० हेचि सर्वमुख जपावा व २४१ माझे विषयी तुज पडतो २४२ अभक्तांचे गांवी साधु २४३ भागल्यांचा तू विसावा २४४ घालूनिया कास । बळे आ २४५ लागे तुझी सोय करी ऐस २४६ भेटीलागी पंढरिनाथा । २४७ सांडियेली काया । वरी २४८ तुझे दारींचा कुतरा । २४९ पाहाता हे बरवे झाले २५० चक्रफेरी गळी गळा । ह २५१ श्रमपरिहारा । मूळ झा २५२ पाठवाल तेथे गर्जेन प २५३ उपजल्या काळे शुभ का २५४ नव्हे मी आहाच आशेचे २५५ ताके कृपण तो जेवू का २५६ वृत्तीवरी आम्हा येणे २५७ सुलभ कीर्तने दिले ठस २५८ जेथे माझी दृष्टि राह २५९ इच्छेपाशी आलो फिरोनि २६० कोठे आम्ही आता वेचाव २६१ डगमगी मन निराशेच्या २६२ आम्ही पाहा कैसी एकतत २६३ आपण तो असा । समर्थ ज २६४ द्याल ऐसे दिसे । तुम २६५ तुम्ही तो सदैव । अधी २६६ कैसे भले देवा अनुभवा २६७ हुंदकी पिसवी हलवीता २६८ अंगी भरला ताठा । नये २६९ करूनि कडविड । जमा घड २७० पढीय ते मागा पांडुरं २७१ नव्हे मी शाहाणा । तर २७२ आम्ही भाविके हे काय २७३ कोठे देवा बोलो । तुम २७४ पाहिजे ते आता प्रमाण २७५ पडिला प्रसंग का मी ऐ २७६ मागील विसर होईंल सकळ २७७ वाढवावा पुढे आणीक प् २७८ क्षोभ आणि कृपा मातेच २७९ संसाराचे धावे वेठी । २८० मी त्यासी अनन्य ती क २८१ बहु कृपावंते माझी मा २८२ कैसी दिसो बरी । आम्ह २८३ आता सांडू तरी हाती न २८४ जेथे जातो तेथे पडतो २८५ का जी आम्हा होते दोष २८६ निंदावे हे जग । ऐसा २८७ माझे माथा तुझा हात । २८८ सत्य त्यागाचि समान । २८९ माझिये बुद्धीचा खुंट २९० देखिले ते धरिन मने । २९१ वाया जाय ऐसा । आता उ २९२ खादलेंच खावे वाटे । २९३ सत्य आठविता देव । जा २९४ ब्रीद ज्याचे जगदानी २९५ माझिया मनाची बैसली आ २९६ याची कोठे लागली चट । २९७ दीन आणि दुर्बळांसी । २९८ संतोषे माउली आरुषा व २९९ विनवीजे ऐसे काही । उ ३०० आता येथे झाली जीवा स ३०१ अनंता जीवांची तोडिली ३०२ पराधीन माझे करूनिया ३०३ नेणपणे नाही केला हा ३०४ जे जे केले ते ते साह ३०५ नाही मज कृपा केली पा ३०६ तुम्ही माझा देवा करा ३०७ बोलिलिया गुणी नाही प ३०८ हा तो नव्हता दीन । ट ३०९ लावूनिया गोठी । चुकव ३१० आर्तभूता द्यावे दान ३११ कवतुकवाणी बोलतसे लाड ३१२ ऐक पांडुरंगा वचन माझ ३१३ जेणे माझे चित्त राहे ३१४ काय सांगो आता संतांच ३१५ आपण चाळक बुद्धीच्या ३१६ एका एक वर्मे लावूनिय ३१७ आता येथे खरे । नये फ ३१८ का हो वाढविता देवा । ३१९ नव्हो सभाधीट । समोर ३२० ऐसा तव मोळा । तुमचा ३२१ माझ्या कपाळाच्या गुण ३२२ काही एक तरी असावा आध ३२३ मनाचिये साक्षी झाली ३२४ उरले ते भक्तिसुख । ड ३२५ तरी भले वाया गेलो । ३२६ घालूनी लोळणी पडलो अं ३२७ धरूनि हे आलो जीवी । ३२८ तुम्हा उद्धरणे फार । ३२९ न कळे जी भक्ती काय क ३३० एकविध वृत्ति न राहे ३३१ आता सोडवणे न या नारा ३३२ सत्य माप वाढे । गाबा ३३३ नाही खंड झाला । माझा ३३४ हेचि वादकाची कळा । न ३३५ एक परि बहिरे बरे । प ३३६ खेळो मनासवे जीवाच्या ३३७ झाली झडपणी खडतर देवत ३३८ अंगी देवी खेळे । का ३३९ उचिताचा काळ । साधावय ३४० पडिलिया ताळा । मग अव ३४१ जो वितो तो माझा पिता ३४२ माउलीची चाली लेंकराच ३४३ केवढा तो अहंकार । मा ३४४ अपराधी म्हणोन येतो क ३४५ माझे तो फुकाचे काय व ३४६ स्वामीचिया सत्ता । आ ३४७ एके ठायी अन्नपाणी । ३४८ वैरागरापाशी रत्नाचिय ३४९ समर्थ या नावे दिनांच ३५० लेखिले कवित्व माझे स ३५१ येणे झाला तुझ्या पोत ३५२ तुमच्या पाळणा ओढतसे ३५३ नाही मज कोणी उरला दु ३५४ मज काही सीण न व्हावा ३५५ कोणाचे चिंतन करू ऐशा ३५६ का जी तुम्ही ऐसे नव् ३५७ मागत्याची कोठे घडते ३५८ आरुषा वचनी मातेची आव ३५९ प्रीतीच्या भांडणा ना ३६० नको घालू झांसा । मना ३६१ बीजी फळाचा भरंवसा । ३६२ काय उरली ते करू विनव ३६३ आवडी धरूनि करू गेलो ३६४ प्रीतीचा तो कळवळा । ३६५ हा गे हाचि आता लाहो ३६६ तुम्हासी न कळे सांगा ३६७ आवडी न पुरे मायबापाप ३६८ झाले आता साठे । कासय ३६९ वोखटा तरी मी विटलो द ३७० हेंही ऐसे तेही ऐसे । ३७१ हित जाणे चित्त । कळो ३७२ देवे दिला देह भजना ग ३७३ काय करू पोरा लागली च ३७४ कारणापे असता दृष्टी ३७५ नव्हती हे उसणे बोल । ३७६ जो जो घ्यावा सोस । म ३७७ गुणाचाचि साठा । करू ३७८ शिकल्या शब्दाचे उत्प ३७९ सिकविला तैसा पढो जाण ३८० अनुभव तो नाही तुमच्य ३८१ केले तरी आता साचची क ३८२ अहो पुरुषोत्तमा । तु ३८३ मथने भोगे सार । ताके ३८४ चिंतनाची जोडी । हाचि ३८५ आवडीवी न पुरे धणी । ३८६ जडलो तो आता पायी । ह ३८७ काळावरी सत्ता । ऐशा ३८८ समर्थाचे सेवे कोठे न ३८९ बहु धीर केला । जाण न ३९० नेदावी सलगी न करावा ३९१ अभयदान मज देई वो दात ३९२ करावा वर्षाव । तृषाक ३९३ करी ऐसी धावाधावी । च ३९४ काय तुज कैसे जाणवेगा ३९५ एकविध नारायण । तेथे ३९६ हारपोनि गेली निशी । ३९७ देवे केले कैसे कैसे ३९८ अनुभव ऐसा । मज लागला ३९९ पाठीवरी भार । जातो व ४०० मागे पुढे झालो लाटा ४०१ सुनियाचा हाचि भाव । ४०२ धन्य तो ग्राम जेथे ह ४०३ भय होते आम्हीपणे । प ४०४ मारू नये सर्प संतांच ४०५ विषम वाटे दुरवरी । च ४०६ आता कोठे धावे मन । त ४०७ विश्वी विश्वंभर । बो ४०८ निरोधती परि न मोडे व ४०९ अद्वय चिद्वय झालेचि ४१० उदार चक्रवर्ती । वैक ४११ सकल गुणे संपन्न । एक ४१२ सुख पंढरिये आले । पु ४१३ देवाचे चरित्र नाठवे ४१४ अद्वैती तो नाही माझे ४१५ हेचि माझे तप हेचि मा ४१६ कोणे साक्षीविण । केल ४१७ सुखरूप चाली । हळूहळू ४१८ चुकली ते वाट । पुढे ४१९ कइ तो दिवस देखेन डोळ ४२० कळो येते वर्म । तरी ४२१ वारंवार हाचि न पडावा ४२२ आइकावी माझी कवतुकउत् ४२३ नाही गुणदोष लिंपो दे ४२४ आता येणे पडिपाडे । र ४२५ न पवीजे तया ठाया । आ ४२६ बहु फिरलो ठायाठाव । ४२७ कोण येथे रिता गेला । ४२८ इंद्रियाचे पुरे कोड ४२९ आता देवा मोकलीले । त ४३० आशाबद्ध आम्ही भाकितस ४३१ खद्योते फुलविले रविप ४३२ नाही सरो येत कोरड्या ४३३ आलो उल्लंघुनि दुःखाच ४३४ किती सोसिती करंटी । ४३५ मंगळाचा मंगळ साटा । ४३६ नामाचा महिमा बोलिलो ४३७ हेचि वारंवार । पडताळ ४३८ अवचित या तुमच्या पाय ४३९ आता पाविजेल घरा । या ४४० बरवे माझ्या केले मने ४४१ मागे पुढे नाही । दुज ४४२ वैराग्याचा अंगी झाला ४४३ आळिकरा कोठे साहाते क ४४४ स्वप्नींचे हे धन हात ४४५ येतील अंतरा शिष्टाचे ४४६ म्हणउनि काय जीऊ भक्त ४४७ आपणचि व्हाल साहे । क ४४८ निश्चिंतीने होतो करु ४४९ आश्वासावे दास । तरी ४५० जेणे होय हित । ते तू ४५१ राहे उभा वादावादी । ४५२ म्हणउनि झाली तुटी । ४५३ न पडो आता हाडी घाव । ४५४ सामावे कारण । नाही स ४५५ असाल ते तुम्ही असा । ४५६ सोवळा होऊ तो वोंवळे ४५७ आहे ऐसा आता आहे ठायी ४५८ तू माझा कोंवसा । परी ४५९ दर्पणासी बुजे । नखटे ४६० म्हणउनि शरण जावे । स ४६१ ऐसी वर्मे आम्हा असोन ४६२ रत्नाच्या वोवणी कांच ४६३ तरीच ही केली । दाने ४६४ करी आणिकाचा अपमान । ४६५ जळो ते जाणीव जळो ते ४६६ विश्वास धरूनि राहिलो ४६७ कोणी एकाचिये पोरे के ४६८ देवाचिये पायी देई मन ४६९ आम्ही विठ्ठलाचे दास ४७० सांगतो तुम्हासी भजा ४७१ शब्द झणी येऊ नेदी दृ ४७२ भले लोक नाही सांडीत ४७३ देवाचे भजन का रे न क ४७४ मुके होता तुझ्या पदर ४७५ आषाढी निकट । आला कार ४७६ देऊन या प्रेम मागितल ४७७ तातडीची धाव अंगा आणि ४७८ मी तो बहु सुखी आनंदभ ४७९ घ्या रे लुटी प्रेम स ४८० तुझिया दासांचा हीन झ ४८१ तेचि करी मात । जेणे ४८२ कळो आला भाव माझा मज ४८३ आता तरी मज सांगा साच ४८४ बोल नाही तुझ्या दातृ ४८५ का हो पांडुरंगा न कर ४८६ कावळ्याच्या गळा मुक् ४८७ न कळसी ज्ञाना न कळसी ४८८ मायबापे सांभाळिती । ४८९ विनवितो चतुरा तुज वि ४९० त्राहे त्राहे त्राहे ४९१ सुगरणीबाई थिता नास क ४९२ धन मेळवूनि कोटी । सव ४९३ माझा बाप दिनानाथ । व ४९४ माझे जीवन तुझे पाय । ४९५ का रे प्रेमे (पुंड्य ४९६ तुज पाहाता समोरी । द ४९७ उपदेश किती करावा खळा ४९८ समर्थासी लाज आपुल्या ४९९ आनंदे कीर्तन कथा करी ५०० आता पहाशील काय माझा

१ समचरणदृष्टि विटेवरी २ नये जरी तुज मधुर उत् ३ सावध झालो सावध झालो ४ आपुलिया हिता जो असे ५ अंतरिची घेतो गोडी । ६ पावले पावले तुझे आम् ७ सुखे वोळंब दावी गोहा ८ पुढे गेले त्यांचा शो ९ जेविले ते संत मागे उ १० देवाच्या प्रसादे करा ११ अवगुणाचे हाती । आहे १२ हरिच्या जागरणा । जात १३ धर्माची तू मूर्ती । १४ सुंदर ते ध्यान उभे व १५ सदा माझे डोळे जडो तु १६ राजस सुकुमार मदनाचा १७ कर कटावरी तुळसीच्या १८ गरुडाचे वारिके कासे १९ ब्रम्हादिक जया लाभास २० दुजे खंडे तरी । उरला २१ विष्णुमय जग वैष्णवाच २२ आम्ही जरी आस । जालो २३ निंदी कोणी मारी । वं २४ जन विजन जाले आम्हा । २५ हिरा ठेविता ऐरणी । व २६ आलिंगने घडे । मोक्ष २७ माझिया मीपणा । जाला २८ सकळ चिंतामणी शरीर । २९ आहे ते सकळ कृष्णासी ३० महारासी शिवे । कोपे ३१ तेलनीशी रुसला वेडा । ३२ मज दास करी त्यांचा । ३३ सदा तळमळ । चित्ताचिय ३४ जया नाही नेम एकादशीव ३५ आम्ही सदैव सुडके । ज ३६ पराविया नारी माउलीसम ३७ शुद्धबीजा पोटी । फळे ३८ चित्त समाधान । तरी व ३९ परिमळ म्हणूनी चोळू न ४० माया तेचि ब्रम्ह ब्र ४१ दुर्जनासि करी साहे । ४२ वृत्ति भूमि राज्य द् ४३ पवित्र सोंवळी । एक त ४४ आशाबद्ध जन । काय जाण ४५ ढेकरे जेवण दिसे साचे ४६ करावी ते पूजा मनेचि ४७ नव्हे आराणूक संवसारा ४८ श्मशान ते भूमि प्रेत ४९ एकादशीव्रत सोमवार न ५० आहाकटा त्याचे करिती ५१ श्वान शीघ्रकोपी । आप ५२ देखोनि हरखली अंड । प ५३ नेणे गाणे कंठ नाही ह ५४ माझी पाठ करा कवी । उ ५५ उपाधीच्या नावे घेतला ५६ योगाचे ते भाग्य क्षम ५७ न ये नेत्रा जळ । नाह ५८ बाईल सवासिण आई । आपण ५९ दाने कापे हात । नावड ६० वळिते जे गाई । त्यास ६१ मैत्र केला महाबळी । ६२ सुख पाहता जवापाडे । ६३ कानडीने केला मर्‍हाट ६४ बोलायाचा त्यासी । नक ६५ तीळ जाळिले तांदुळ । ६६ संसारच्यातापे तापलो ६७ भक्तॠणी देव बोलती पु ६८ भोगे घडे त्याग । त्य ६९ भोरप्याने सोंग पालटि ७० गेली वीरसरी । मग त्य ७१ युक्ताहार न लगे आणिक ७२ कंठी कृष्णमणी । नाही ७३ माया ब्रम्ह ऐसे म्हण ७४ मृगजळ दिसे साचपणा ऐस ७५ गौळीयाची ताकपिरे । क ७६ आता तरी पुढे हाचि उप ७७ भक्ताविण देवा । कैचे ७८ विश्वाचा जनिता । म्ह ७९ काय दिनकरा । केला को ८० जेविताही धरी । नाक ह ८१ हो का पुत्र पत्नी बं ८२ व्याल्याविण करी शोभन ८३ जेणे घडे नारायणी अंत ८४ मान अपमान गोवे । अवघ ८५ थोडे आहे थोडे आहे । ८६ आता उघडी डोळे । जरी ८७ न करी रे संग राहे रे ८८ पंढरीचा महिमा । देता ८९ तीर्थी धोंडा पाणी । ९० घेऊनिया चक्र गदा । ह ९१ देखोनि पुराणिकांची द ९२ दुर्जनाची गंधी विष्ठ ९३ अतिवादी नव्हे शुद्ध ९४ शब्दा नाही धीर । ज्य ९५ चोरे चोराते करावा उप ९६ मांडवाच्या दारा पुढे ९७ काही नित्यनेमाविण । ९८ कन्या गौ करी कथेचा व ९९ हरीहरा भेद । नाही कर १०० वक्त्या आधी मान । गं १०१ सेवितो हा रस वाटितो १०२ ऐसे ऐसियाने भेटती ते १०३ भवसागर तरता । का रे १०४ जे का रंजले गांजले । १०५ याजसाठी भक्ति । जगी १०६ अमंगळ वाणी । नये ऐको १०७ कैसा सिंदळीचा । नव्ह १०८ गर्भाचे धारण । तिने १०९ पतनासि नेती । तिचा ख ११० देव आड आला । तो मी भ १११ आचरणा ठाव । नाही अंग ११२ ध्यानी योगीराज बैसले ११३ न व्हावे ते जाले देख ११४ वैकुंठा जावया तपाचे ११५ शोके शोक वाढे । हिमत ११६ म्हणउनी खेळ मांडियेल ११७ वैष्णव तो जया । अवघी ११८ करोत तपादि साधने । क ११९ देव सखा जरी । जग अवघ १२० भले म्हणविता संतांचे १२१ संत समागम एखादिया पर १२२ वाघाचा कलभूत दिसे वा १२३ सिंदळीचे सोयरे चोराच १२४ तेणे सुखे माझे निववि १२५ विठ्ठल सोयरा सज्जन व १२६ ध्याइन तुझे रूप गाइन १२७ माझे चित्त तुझे पायी १२८ आमुचे उचित हेचि उपका १२९ मी दास तयाचा जया चाड १३० यासी कोणी म्हणे निंद १३१ निवडे जेवण सेवटीच्या १३२ दिली हाक मने नव्हे त १३३ कृष्ण माझी माता कृष् १३४ जातो वाराणसी । निरवी १३५ कास घालोनी बळकट । झा १३६ आम्ही वैकुंठवासी । आ १३७ बळियाचे अंकित । आम्ह १३८ मृत्युलोकी आम्हा आवड १३९ स्त्रियांचा तो संग न १४० पराविया नारी रखुमाईस १४१ भक्तिप्रतिपाळे दीन व १४२ तुजविण मज कोण वो सोय १४३ पढियते आम्ही तुजपाशी १४४ कोण पर्वकाळ पहासील त १४५ का हो देवा काही न बो १४६ उचित ते काय जाणावे द १४७ आम्ही मागो ऐसे नाही १४८ न लगे हे मज तुझे ब्र १४९ कुमुदिनी काय जाणे तो १५० काय सांगो तुझ्या चरण १५१ देखोनिया तुझा सगुण आ १५२ आता येणेविण नाही मज १५३ बोलो अबोलणे मरोनिया १५४ अधिकार तैसा दावियेला १५५ संसार तीही केला पाठम १५६ देहबुद्धि वसे लोभ जय १५७ काळे खादला हा अवघा आ १५८ आणीक या काळे न चले उ १५९ न मिळो खावया न वाढो १६० पिंड पोसावे हे अधमाच १६१ जरी माझी कोणी कापिती १६२ करिसी ते देवा करी मा १६३ म्हणविती ऐसे आइकतो स १६४ अतिवाद लावी । एक बोट १६५ पोटाचे ते नट पाहो नय १६६ भुंकती ती द्यावी भुं १६७ जप करिता राग । आला ज १६८ का रे माझा तुज न ये १६९ दीनानाथा तुझी ब्रिदे १७० वर्णु महिमा ऐसी नाही १७१ नाही सुख मज न लगे हा १७२ फिरंगी वाखर लोखंडाचे १७३ काहीच मी नव्हे कोणिय १७४ न देखवे डोळा ऐसा हा १७५ काय म्या मानावे हरीक १७६ भीत नाही आता आपुल्या १७७ कोण जाणे कोणा घडे उप १७८ आमुचा विनोद ते जगा म १७९ दीप घेउनिया धुंडिती १८० नटनाट्य अवघे संपादिल १८१ तुजविण वाणी आणिकाची १८२ भाव धरी तया तारील पा १८३ इच्छावे ते जवळी आले १८४ साधने तरी हीच दोन्ही १८५ आम्हासाठी अवतार । मत १८६ रवि रश्मीकळा । नये क १८७ थोडे परी निरे । अविट १८८ अवघे देव साध । परी य १८९ शांतीपरते नाही सुख । १९० गोडीपणे जैसा गुळ । त १९१ परमेष्ठिपदा । तुच्छ १९२ मोहीऱ्याच्या संगे । १९३ मजसवे नको चेष्टा । न १९४ भाव देवाचे उचित । भा १९५ गौरव गौरवापुरते । फळ १९६ न संडी अवगुण । वर्मे १९७ पावे ऐसा नाश । अवघिय १९८ दुर्बळ हे अवघे जन । १९९ वाजतील तुरे । येणे आ २०० वसवावे घर । देवे बरे २०१ येथील हा ठसा । गेला २०२ करिता देवार्चन । घरा २०३ ज्यांची खरी सेवा । त २०४ देवे जीव धाला । संसा २०५ नाम साराचे ही सार । २०६ गातो भाव नाही अंगी । २०७ द्रव्य असता धर्म न क २०८ मुखे बोले ब्रम्हज्ञा २०९ एक वेळ प्रायिश्चत्त २१० त्रैलोक्य पिळता उबगल २११ करा नारायणा । माझ्या २१२ दोष पळती कीर्तने । त २१३ मी तो दीनाहूनि दीन । २१४ नाही दुकळलो अन्ना । २१५ काय खावे आता कोणीकडे २१६ संत मागे पाणी नेदी ए २१७ आशाबद्ध वक्ता । धाक २१८ विठ्ठला रे तू उदाराच २१९ बाहिर पडिलो आपुल्या २२० बरवा बरवा बरवा देवा २२१ सोयरिया करी पाहुणेरु २२२ सोलीव जे सुख अतिसुखा २२३ तीर्थे केली कोटीवरी २२४ कोणते कारण राहिले या २२५ आमिषाचिये आशा गळ गिळ २२६ तुजवरी ज्याचे मन । द २२७ विश्वव्यापी माया । त २२८ पोटी जन्मती रोग । तर २२९ नव्हे शब्द एक देशी । २३० गायनाचे रंगी I शक्ती २३१ माप म्हणे मी मविते । २३२ कोण सांगायास । गेले २३३ सकळीच्या पाया माझी व २३४ कोण त्याचा पार पावला २३५ जे जे काही करतो देवा २३६ स्तुति करू तरी नव्हे २३७ तुज वर्णी ऐसा तुज वि २३८ पूर आला आनंदाचा । ला २३९ आणीक दुसरे मज नाही आ २४० आता मी अनन्य येथे अध २४१ लक्षूनिया योगी पाहात २४२ कैसे करू ध्यान कैसा २४३ निगमाचे वन । नका शोध २४४ मन वोळी मना । बुद्धी २४५ ब्रम्ह न लिंपे त्या २४६ काय दरा करील वन । सम २४७ तेही नव्हे जे करिता २४८ बोल बोलता वाटे सोपे २४९ होईन भिकारी । पंढरीच २५० सांठविला हरी । जीही २५१ मोक्ष तुमचा देवा । त २५२ नामपाठ मुक्ताफळांच्य २५३ भवसिंधूचे काय कोडे । २५४ नाही साजत हो मोठा । २५५ सत्य साचे खरे । नाम २५६ सत्य तो आवडे । विकल् २५७ करावे चिंतन । तेचि ब २५८ जे जे जेथे पावे । ते २५९ नसे तरी मनी नसो । पर २६० नये जरी काही । तरी भ २६१ न संडवे अन्न । मज न २६२ एकाची उत्तरे । गोड अ २६३ वचने ही नाड । न बोले २६४ विचारावाचून । न पविज २६५ तुटे भवरोग । संचितक् २६६ मुसावले अंग । रंगी म २६७ अनुतापे दोष । जाय न २६८ चहू आश्रमांचे धर्म । २६९ सोडिला संसार । माया २७० बैसू खेळू जेवू । तेथ २७१ पाटी पोटी देव । कैचा २७२ जाणे भक्तीचा जिव्हाळ २७३ याजसाठी वनांतरा । जा २७४ बुडता आवरी । मज भवाच २७५ अक्षई ते झाले । आता २७६ न मानावी चिंता । काह २७७ तुझे थोर थोर । भक्त २७८ लावुनि काहाळा । सुखे २७९ मुक्त कासया म्हणावे २८० ओनाम्याच्या काळे । ख २८१ आता पुढे धरी । माझे २८२ काय नव्हे करिता तुज २८३ वंदीन मी भूते । आता २८४ पूजा पुज्यमान । कथे २८५ भाव तैसे फळ । न चले २८६ वरीवरी बोला रस । कथी २८७ हेचि तुझी पूजा । आता २८८ आपुले तो काही । येथे २८९ विठ्ठल नावाडा फुकाचा २९० कृपावंत किती । दीन ब २९१ नेणती वेद श्रुति कोण २९२ मन गुंतले लुलया । जा २९३ घेई घेई माझे वाचे । २९४ धणी न पुरे गुण गाता २९५ जरी मी पतित नव्हतो द २९६ एक भाव चित्ती । तरी २९७ मज संतांचा आधार । तू २९८ तुज मागणे ते देवा । २९९ तुझा शरणागत । जन्मोज ३०० उतरलो पार । सत्य झाल ३०१ नाही निर्मळ जीवन । क ३०२ नवा नवसांची । झालो त ३०३ एका बीजा केला नास । ३०४ आयुष्य गेले वायाविण ३०५ सोसोनि विपत्ती । जोड ३०६ आपुले मागता । काय ना ३०७ असो आता किती । तुज य ३०८ काय नोहे केले । एका ३०९ हो का दुराचारी । वाच ३१० हाके सरिसी उडी । घाल ३११ लोह चुंबकाच्या बळे । ३१२ डोई वाढवूनि केश । भू ३१३ गाढवाचे घोडे । आम्ही ३१४ बाप मेला न कळता । नव ३१५ न लगे मरावे । ऐसा ठा ३१६ नाही लाग माग । न देख ३१७ तुझा दास मज म्हणती अ ३१८ आम्ही ज्याचे दास । त ३१९ भक्तवत्सल दिनानाथ । ३२० फटकाळ देव्हारा फटकाळ ३२१ नेत्राची वासना । तुज ३२२ जेणे तुज जाले रूप आण ३२३ सुखवाटे येचि ठायी । ३२४ देऊनिया कपाट । की को ३२५ मायबापापुढे लेकराची ३२६ योग तप याचि नावे । ग ३२७ करी संध्यास्नान । वा ३२८ वाखर घेउनि आले । त्य ३२९ प्रेमसूत्र दोरी । ने ३३० पाववील ठाया । पांडुर ३३१ धन्य भावशीळ । ज्याचे ३३२ आधीच आळशी । वरी गुरू ३३३ नाचे टाळी पिटी । प्र ३३४ कथा करुनिया दावी प्र ३३५ पाखांडयांनी पाठी पुर ३३६ कलियुगी कवित्व करिती ३३७ विषयाचे सुख एथे वाटे ३३८ अल्प माझी मती । म्हण ३३९ वाटुली पाहाता सिणले ३४० देह हा सादर पाहावा न ३४१ तुझे वर्णु गुण ऐसी न ३४२ मन वाचातीत तुझे हे स ३४३ जंववरी नाही देखिली प ३४४ दुःख वाटे ऐसी ऐकोनिय ३४५ सूकरासी विष्ठा माने ३४६ रासभ धुतला महा तीर्थ ३४७ जेवी नवज्वरे तापले श ३४८ आता असो मना अभक्तांच ३४९ नाम आठविता सद्गदित क ३५० जननी हे जाणे बाळकाचे ३५१ नका वाटू मन विधिनिषे ३५२ नको होऊ देऊ भावी अभा ३५३ त्याग तव मज न वजता क ३५४ मढे झाकुनिया करिती प ३५५ राजा चाले तेथे वैभव ३५६ वत्स पळे धेनु धावे प ३५७ देवाच्या संबंधे विश् ३५८ अवघा वेचलो इंद्रियां ३५९ राहो आता हेचि ध्यान ३६० आदि मध्य अंत दाखविले ३६१ साठविला वाण । पैस घा ३६२ अवगुण तो कोणी नाही प ३६३ लागलिया मुख स्तना । ३६४ भूती भगवंत । हा तो ज ३६५ आम्हा हे कौतुक जगा द ३६६ दर्पणासी नखटे लाजे । ३६७ नावडे तरि का येतील ह ३६८ लेकरा आईते पित्याची ३६९ शुद्धचर्या हे संताचे ३७० जीवीचे जाणावे या नाव ३७१ कामातुर चवी सांडी । ३७२ कृष्णांजने जाले सोज् ३७३ मैंद आला पंढरीस । हा ३७४ भांडवी माउली कवतुके ३७५ लटिकियाच्या आशा । हो ३७६ जवळी मुखापाशी । असता ३७७ बरवे देशाउर झालो । क ३७८ सांगता हे नये सुख । ३७९ आपुलाला लाहो करू । क ३८० उजळले भाग्य आता । अव ३८१ आम्हासी आपुले नावडे ३८२ बरगासाठी खादले शेण । ३८३ धाव घाली आई । आता पा ३८४ तुम्हा ठावा होता देव ३८५ देऊ ते उपमा । आवडीने ३८६ दर्शनाची आस । आता न ३८७ भोगावरी आम्ही घातला ३८८ का हो येथे काळ आला आ ३८९ काय देह घालू करवती क ३९० दंभे कीर्ती पोट भरे ३९१ धिग जिणे ज्याचा स्वा ३९२ आता गाऊ तुज ओविया मं ३९३ सर्व सुखे आजी येथेचि ३९४ विठ्ठल सोयरा सज्जन स ३९५ होय होय वारकरी । पाह ३९६ पंढरीसी जाय । तो विस ३९७ बळे बाह्यात्कारे संप

१ आम्ही घ्यावे तुझे ना २ वारिले लिगाड । बहुदि ३ पायरवे अन्न । मग करी ४ आम्हा वैष्णवाचा । ने ५ उल्लंघिली लाज । तेणे ६ बैसलोंसे दारी । धरणे ७ जालो द्वारपाळ । तुझे ८ फळाची तो पोटी । घडे ९ दुर्बळाचे कोण । ऐके १० आम्ही भाव जाणो देवा ११ वेरझारी जाला सीण । ब १२ कल्पतरूखाली । फळे ये १३ रंगलिया या रंगे पालट १४ जगा काळ खाय । आह्मी १५ ब्रम्हरस घेई काढा । १६ अंगे अनुभव जाला मज । १७ वैद्य एक पंढरिराव । १८ करिता कोणाचे ही काज १९ उभे चंद्रभागे तीरी । २० आम्हा हे चि भांडवल । २१ आता माझ्या भावा । अं २२ काय देवापाशी उणे । ह २३ मागणे ते मागो देवा । २४ चित्ती नाही आस । त्य २५ कर्कशसंगति । दुःख उद २६ बीज पेरे सेती । मग ग २७ जाणावे ते सार । नाही २८ मुळी नेणपण । जाला तर २९ संवसार साते आले हो आ ३० सारावी लिगाडे धरावा ३१ बुद्धीमंदा शिरी । भा ३२ पूर्वजांसी नरका । जा ३३ वेडी ते वेडी बहुत चि ३४ आवडीचे दान देतो नारा ३५ अडचणीचे दार । बाहेर ३६ लय लक्षूनिया जालो म् ३७ पुरली धाव कडिये घेई ३८ जे जे मना वाटे गोड । ३९ जेथे माझी दृष्टी जाय ४० भला भला पुंडलिका । म ४१ अवघे चुकविले सायास । ४२ प्रमाण हे त्याच्या ब ४३ काही न मागती देवा । ४४ जाणे अंतरिचा भाव । त ४५ आम्ही नाचो तेणे सुखे ४६ जालो निर्भर मानसी । ४७ नको दुष्टसंग । पडे भ ४८ विठ्ठल माझी माय । आम ४९ भक्ती सुखे जे मातले ५० पंधरा दिवसा एक एकादश ५१ कथा हे भूषण जनामध्ये ५२ टाळघोळ सुख नामाचा गज ५३ देखोवेखी करिती गुरू ५४ भाग्यवंत म्हणो तया । ५५ जैसे चित्त जयावरी । ५६ नाही पाइतन भूपतीशी द ५७ तिन्ही लोक ॠणे बांधि ५८ दुःखाचिये साठी तेथे ५९ आणिक मात माझ्या नावड ६० कळेल हे तैसे गाईन मी ६१ तयासी नेणती बहु आवडत ६२ न लगे पाहावे अबद्ध व ६३ दैन्य दुःख आम्हा न य ६४ काळतोंडा सुना । भलते ६५ विठ्ठल मुक्तीदाता । ६६ यमपुरी त्यांणी वसविल ६७ न कळता कोणी मोडियेले ६८ वाचे विठ्ठल नाही । त ६९ तारिली बहुते चुकवूनि ७० याचिया आधारे राहिलो ७१ उभाउभी फळ । अंगी मंत ७२ पाहोनिया अधिकार । तै ७३ न वजाता घरा । आम्ही ७४ मोहरोनी चित्ता । आणू ७५ काय जाणो वेद । आम्ही ७६ धर्माचे पाळण । करणे ७७ निवडावे खडे । तरी दळ ७८ दुर्जनाचा मान । सुखे ७९ नका धरू कोणी । राग व ८० काही जडभारी । पडता त ८१ होउनि कृपाळ । भार घे ८२ आता होई माझे बुद्धीच ८३ नित्य मनासी करितो वि ८४ दुर्बळाचे हाती सापडल ८५ मागे जैसा होता माझे ८६ किती तुजपाशी देऊ परि ८७ लाज वाटे पुढे तोंड द ८८ पुढिलिया सुखे निंब द ८९ आता गुण दोष काय विचा ९० कृपावंता दुजे नाही त ९१ पाळिलो पोसिलो जन्मजन ९२ पांडुरंगा काही आइकाव ९३ माझे अंतरीचे तोचि जा ९४ कथा सुख करी कथा मुक् ९५ काय ऐसा सांगा । धर्म ९६ भला म्हणे जन । परि न ९७ शिकविलो ते बोल । बोल ९८ उचिताचा दाता । कृपाव ९९ वाहवितो पुरी । आता उ १०० आता घेई माझे । भार स १०१ असोत हे बोल । अवघे त १०२ करीन कोल्हाळ । आता ह १०३ धनासीच धन । करी आपणा १०४ अनुभवा आले । माझे चि १०५ पोटी शूळ अंगी उटी चं १०६ बेगडाचा रंग राहे कोण १०७ मजपुढे नाही आणीक बोल १०८ सावित्रीची विटंबना । १०९ न गमेसी जाली दिवसरजन ११० मेल्यावरी मोक्ष संसा १११ एकाएकी आता असावेसे व ११२ काय नेव्हेसी तू एक । ११३ का जी वाढविले । न लग ११४ क्षुधेलिया अन्न । द् ११५ वेचावे ते जीवे । पूज ११६ मज नाही धीर । तुम्ही ११७ तळमळी चित्त दर्शनाची ११८ हागता ही खोडी । चळण ११९ देह निरसे तरी । बोला १२० खोटयाचा विकरा । येथे १२१ पंढरीस घडे अतित्याये १२२ चातुर्‍याच्या अनंतकळ १२३ नयो वाचे अनुचित वाणी १२४ माझिया देहाची मज नाह १२५ धरिता इच्छा दुरी पळे १२६ वेद शास्त्र नाही पुर १२७ कस्तुरीचे अंगी मीनली १२८ भक्ती ते नमन वैराग्य १२९ श्रीसंतांचिया माथा च १३० नेणो काय नाड । आला उ १३१ आणीक नाही नेणे । असे १३२ आरुश माझी वाणी बोबडी १३३ पुरुषाहाती कंकणचुडा १३४ विती येवढेंसे पोट । १३५ सेवटासी जरी आले । तर १३६ प्रायिश्चत्ते देतो त १३७ दुर्जनाचे अंग अवघेचि १३८ ऐका जी संतजन । सादर १३९ आज्ञा पाळुनिया असे ए १४० न संडावा ठाव । ऐसा न १४१ उपाधीजे बीज । जळोनि १४२ गोविंदा वांचोनि वदे १४३ कुतऱ्या ऐसे ज्याचे ज १४४ सर्वथा ही खोटा संग । १४५ उपचारासी वांज जालो । १४६ मी ते मी तू ते तू । १४७ लाडाच्या उत्तरी वाढव १४८ आता मज देवा । इचे हा १४९ बहु वाटे भये । माझे १५० विष्ठा भक्षी तया अमृ १५१ चळले काय न करी बडबड १५२ आपुला तो देह आम्हा उ १५३ चाकरीवाचून । खाणे अन १५४ बरे सावधान । राहावे १५५ काय करू जी दातारा । १५६ धर्म तो न कळे । काय १५७ दुर्जनाची जोडी । सज् १५८ शादीचे ते सोंग । संप १५९ भक्त म्हणऊनि वंचावे १६० गयाळाचे काम हिताचा आ १६१ बहु बरे एकाएकी । संग १६२ बरे आह्मा कळो आले दे १६३ आम्ही भांडो तुजसवे । १६४ काय साहतोसी फुका । म १६५ प्रीतीचा कलहे पदरासी १६६ भार देखोनि वैष्णवांच १६७ रंगी रंगे रे श्रीरंग १६८ जन्मा येउनि काय केले १६९ पंढरीस जाते निरोप आइ १७० कृपाळू सज्जन तुम्ही १७१ संतांचिया पायी हा मा १७२ लाघवी सूत्रधारी दोरी १७३ कीर्तन ऐकावया भुलले १७४ नाम घेता कंठ शीतळ शर १७५ स्वामिकाज गुरुभक्ती १७६ चित्त घेऊनिया तू काय १७७ तुझा संग पुरे संग पु १७८ आता मज तारी । वचन हे १७९ विठ्ठल आमुचा निजांचा १८० वेदाचा तो अर्थ आम्हा १८१ आमचा तू ॠणी ठायीचाचि १८२ काय धोविले बाहेरी मन १८३ सत्यकर्म आचरे रे । ब १८४ पाषाण देव पाषाण पायर १८५ जन्मा येऊनि का रे नि १८६ काय धोविले कातडे । क १८७ येई वो येई वो येई धा १८८ तरि का पवाडे गर्जती १८९ तेव्हा धाले पोट बैसल १९० हेचि याच्या ऐसे मागा १९१ सत्ताबळे येतो मागता १९२ करिता होय होय चित्तच १९३ संतसंगे याचा वास सर् १९४ पुष्ट कांति निवती डो १९५ सुकाळ हा दिवसरजनी । १९६ पाहता तव एकला दिसे । १९७ तुम्हासाठी आम्हा आपु १९८ करावा उद्धार हे तुम् १९९ संताचे उपदेश आमुचे म २०० काळावरी घालू तरि तो २०१ परउपकारे कायावाचामन २०२ हागिल्याचे सिंके वोण २०३ ना रडे तरि काय नुजेड २०४ तरी सदा निर्भर दास । २०५ वेडिया उपचार करिता स २०६ मेघवृष्टीने करावा उप २०७ नावडावे जन नावडावा म २०८ उपाधिवेगळे तुम्ही नि २०९ माहार मातेची पणी भरे २१० डोळ्यामध्ये जैसे कणु २११ मुखी नाम हाती मोक्ष २१२ आगी लागो तया सुखा । २१३ आता न म्हणे मी माझे २१४ समुद्रवळयांकित पृथ्व २१५ अवघ्या वाटा झाल्या क २१६ आह्मी नामाचे धारक ने २१७ आम्ही हरीचे सवंगडे ज २१८ मागे बहुता जन्मी हेच २१९ अमर तू खरा । नव्हे क २२० मंत्र चळ पिसे लागते २२१ नव्हती ते संत करिता २२२ हेचि दान देगा देवा । २२३ भाग्यवंता हे परवडी । २२४ वंचुनिया पिंड । भाता २२५ अधीरा माझ्या मना ऐक २२६ का रे नाठविसी कृपाळु २२७ उदारा कृपाळा पतितपाव २२८ करूनी चिंतन खेळो भोव २२९ परिसाचे अंगे सोने जा २३० पाहे तिकडे दिशा ओस । २३१ चाळवणे काय । ऐसे अगे २३२ मतिविण काय वर्णु तुझ २३३ ओस जाल्या मज भिंगुळव २३४ जे केली आळी ते अवघी २३५ भलते जन्मी मज घालिसी २३६ गातो नाचतो आनंदे । ट २३७ मरण माझे मरोन गेले । २३८ माझे लेखी देव मेला । २३९ लवविले तया सवे लवे ज २४० संपदा सोहंळा नावडे म २४१ पंढरीची वारी आहे माझ २४२ कथनी पठणी करूनि काय २४३ उमटती वाणी । वाटे ना २४४ कथाकाळीची मर्यादा सा २४५ कथा देवाचे ध्यान । क २४६ कथा त्रिवेणीसंगम देव २४७ सांडूनि कीर्तन न करी २४८ जळती कीर्तने । दोष प २४९ यम सांगे दूता तुम्हा २५० कान्हया रे जगजेठी । २५१ आपुल्या आम्ही पुसिले २५२ धन्य बा ह्या ऐशा नार २५३ उदासीना पावल्या वेगी २५४ विषमाची शंका वाटे । २५५ आळिंगन कंठाकंठी । पड २५६ कोणी सुना कोणी लेंकी २५७ येथील जे एक घडी । तय २५८ चिंता नाही गांवी विष २५९ करिती तया वेवसाव आहे २६० जीव जीती जींवना संगे २६१ मुंगीचिया घरा कोण जा २६२ जन्मांतरिंचा परिट न् २६३ नामदुषी त्याचे नको द २६४ येऊनि नरदेहा झाकितील २६५ नव्हे जाखाई जोखाई । २६६ पडता जड भारी । दासी २६७ माये मोकलिले कोठे जा २६८ नागर गोडे बाळरूप । त २६९ विठ्ठलनामाचा नाही ज् २७० तया घडले सकळ नेम । म २७१ पुराणप्रसिद्ध सीमा । २७२ नाम घेता न लगे मोल । २७३ नाम घेता वाया गेला । २७४ फुकाचे ते लुटा सार । २७५ इतुले करी देवा ऐके ह २७६ तुझा दास ऐसा म्हणती २७७ जाणावे ते काय नेणावे २७८ नको ब्रम्हज्ञान आत्म २७९ मागे शरणागत तारिले ब २८० तुझा शरणागत झालो मी २८१ सर्वस्वाचा त्याग तो २८२ कुळधर्म ज्ञान कुळधर् २८३ पुण्य परउपकार पाप ते २८४ न वजे वाया काही ऐकता २८५ चित्ती धरीन मी पाउले २८६ बाळ मातेपाशी सांगे त २८७ जीवनावाचूनि तळमळी मा २८८ शरण आले त्यासी नेदाव २८९ कोण आम्हा पुसे सिणले २९० प्रीति नाही राया वर् २९१ करावा उद्धार किंवा घ २९२ आलिया भोगासी असावे स २९३ भोग तो न घडे संचिताव २९४ निर्वैर व्हावे सर्वभ २९५ दिली चाले वाचा । क्ष २९६ तापल्यावाचून नव्हे अ २९७ पाठेळ करिता न साहावे २९८ कावळिया नाही दया उपक २९९ लाभ खरा नये तुटी । न ३०० नको आता पुसो काही । ३०१ बुद्धिहीना जडजीवा । ३०२ म्हणऊनि काकुळती । ये ३०३ बहु नावे ठेविली स्तु ३०४ इहलोकी आम्हा वस्तीचे ३०५ रोजकीर्द जमा धरुनी स ३०६ त्रिविधकर्माचे वेगळा ३०७ साकरेचे नाम घेता कळे ३०८ सुखें घेऊ जन्मांतरें ३०९ करू जाता सन्निधान । ३१० क्षीर मागे तया रायते ३११ विंचा पीडी नांगी । ज ३१२ तीर्थाची अपेक्षा स्थ ३१३ भयाची तो आम्हा चिंत् ३१४ पाचारिता धावे । ऐसी ३१५ का जी माझे जीवी । आळ ३१६ दर्शनाचे आर्त जीवा । ३१७ बैसो पाठमोरी । मना व ३१८ विश्वंभरा वोळे । बहु ३१९ दाटे कंठ लागे डोळिया ३२० पसरूनि राहिलो बाहो । ३२१ आम्ही जालो एकविध । स ३२२ आम्ही आर्तभूत जिवी । ३२३ पुसावे ते ठाई आपुल्य ३२४ माझी आता सत्ता आहे । ३२५ फावले तुम्हा मागे । ३२६ आता नये बोलो अव्हेरा ३२७ करूनि राहो जरी आत्मा ३२८ तुमचे स्तुतियोग्य को ३२९ सर्वविशी आह्मी हेचि ३३० येणे मुखे तुझे वर्णी ३३१ तू माझा मायबाप सकळ व ३३२ वारंवार तुज द्यावया ३३३ असोत हे तुझे प्रकार ३३४ विष्णुदासा भोग । जरी ३३५ भावे गावे गीत । शुद् ३३६ नव्हो आता जीवी कपट व ३३७ नव्हती ही माझी जायाच ३३८ सहज लीळा मी साक्षी य ३३९ बोलाल या आता आपुल्या ३४० जैशा तुम्ही दुरी आहा ३४१ सतीचे ते घेता वाण । ३४२ आडवा तो उभा । असे दा ३४३ एका बोटाची निशाणी । ३४४ सत्यत्वेंशी घेणे भक् ३४५ सर्वात्मकपण । माझे ह ३४६ आणिता त्या गती । हंस ३४७ ढेंकणासी बाज गड । उत ३४८ धाव धाव गरुडध्वजा । ३४९ पांडुरंगे पांडुरंगे ३५० गजेंद पशु आप्ते मोकल ३५१ चारी वेद जयासाठी । त ३५२ पाहाता ठायाठाव । जात ३५३ नामसंकीर्तन साधन पै ३५४ भाविकांचे काज अंगे द ३५५ सांवळे रूपडे चोरटे च ३५६ ऐका ऐका भाविकजन । को ३५७ आपुलिया आंगे तोडी मा ३५८ आलिया अतीता म्हणतसा ३५९ जेथे लक्ष्मीचा वास । ३६० रूपी जडले लोचन । पाय ३६१ जाणते लेकरू । माता ल ३६२ तुजविण कोणा । शरण जा ३६३ ऐसे भाग्य कई लाहाता ३६४ कासया करावे तपाचे डो ३६५ वैष्णवमुनिविप्रांचा ३६६ देव वसे चित्ती । त्य ३६७ भाग सीण गेला । माझा ३६८ रायाचे सेवक । सेवटीच ३६९ सुखरूप ऐसे कोण दुजे ३७० नसता अधिकार । उपदेशा ३७१ घालुनिया मापी । देवभ ३७२ उंबरांतील कीटका । हे ३७३ ब्रम्हज्ञान तरी एके ३७४ सहज पावता भगवंती । प ३७५ आह्मी जाणावे ते काई ३७६ वृक्ष वल्ली आम्हा सो ३७७ अनंत ब्रम्हांडे । एक ३७८ सावधान ऐसे काय ते वि ३७९ लवण मेळविता जळे । का ३८० सुख नाही कोठे आलिया ३८१ तुज करिता होय ऐसे का ३८२ आवडीच्या ऐसे झाले । ३८३ उपजोनिया मरे । परि ह ३८४ लटिकेची साच दाविले अ ३८५ आमच्या कपाळे तुज ऐसी ३८६ न बोलावे ऐसे जनासी उ ३८७ आता हे उचित माझे जना ३८८ मायेवरी सत्ता आवडीची ३८९ कैसा होतो कृपावंत । ३९० सदैव हे वारकरी । जे ३९१ ऐसी ठावी वर्मे । तरी ३९२ चित्ती बैसले चिंतन । ३९३ नव्हे परी म्हणवी दास ३९४ व्यापिले सर्वत्र । ब ३९५ आम्हापाशी सरे एक शुद ३९६ प्रीति करी सत्ता । ब ३९७ आवडीचे भेटी निवे । च ३९८ केलियाचे दान । करा आ ३९९ माझे हाती आहे करावे ४०० वाट दावी त्याचे गेले ४०१ अनुभवावाचून सोंग संप ४०२ मज नष्टा माया मोह ना ४०३ उभ्या बाजारांत कथा । ४०४ असोत लोकांचे बोल शिर ४०५ वाराणसी गया पाहिली द ४०६ सांडुनिया सर्व लौकिक ४०७ दहयाचिया अंगी निघे त ४०८ काय धर्म नीत । तुम्ह ४०९ भांडावे ते गोड । पुर ४१० तेरा दिवस जाले निश्च ४११ लोक फार वाखा अमंगळ ज ४१२ करिसी की न करिसी माझ ४१३ ऐसा माझा कोण आहे भीड ४१४ साच मज काय कळो नये द ४१५ नाही कंटाळलो परि वाट ४१६ वायाविण वाढविला हा ल ४१७ न कळे तत्त्वज्ञान मू ४१८ संसारसोहंळे भोगिती स ४१९ देवासी अवतार भक्तांस ४२० हुंबरती गाये तयांकडे ४२१ वाढविले का गा । तुम् ४२२ आनंद अद्वय नित्य निर ४२३ वाचेचिया आळा कवळिले ४२४ सवंग झाले सवंग झाले ४२५ तुम्ही संत मायबाप कृ ४२६ पाठी लागे तया दवडी द ४२७ सांखळिलो प्रीती गळा ४२८ पाळोनिया मोठे केले । ४२९ सुनियांची आवडी देवा ४३० शिळे खाता आला वीट । ४३१ लागले भरते । ब्रह्मा ४३२ धन वित्ते कुळे । अवघ ४३३ बोलावे ते आम्ही आता ४३४ अधिकार तैसा करू उपदे ४३५ नव्हों वैद्य आम्ही अ ४३६ मागे चिंता होती आस । ४३७ असो खटपट । आता वाउगे ४३८ अहो उभा विटेवरी । भर ४३९ वारकरी पायापाशी । आल ४४० जीवीचे का नेणा । परि ४४१ वोढविले अंग । आता कर ४४२ शेवटींची हे विनंती । ४४३ करूंनिया शुद्ध मन । ४४४ जिकडे पाहे तिकडे देव ४४५ सरे ऐसे ज्याचे दान । ४४६ लोभावरी ठेवुनि हेत । ४४७ देह जाईल जाईल । यासी ४४८ मागे बहुता जना राखिल ४४९ कळले माझा तुज नव्हे ४५० तरि का मागे वाया कीर ४५१ लाजती पुराणे । वेदा ४५२ आम्ही तुझ्या दासीं । ४५३ आहारनिद्रे न लगे आदर ४५४ भूमि अवघी शुद्ध जाणा ४५५ सरते माझे तुझे । तरि ४५६ तुज करिता होत ऐसे । ४५७ पिकवावे धन । ज्याची ४५८ करिसी लाघवे । तू हे ४५९ घालिती पव्हया । वाटे ४६० नका दंतकथा येथे सांग ४६१ न करि त्याचे गांढेपण ४६२ रिकामे तू नको मना । ४६३ पंचभूतांचिये सापडलो ४६४ देव झाले अवघे जन । ग ४६५ बहुत प्रकार गव्हाचे ४६६ आम्हा सोइरे हरीजन । ४६७ म्हणवितो दास न करिता ४६८ जळो ते बाह्य सोंग । ४६९ चित्ताचे बांधले जवळी ४७० दुखवले चित्त आजिच्या ४७१ धनवंत एक बहिर अंधळे ४७२ भेदाभेद ताळा न घडे घ ४७३ जे गाती अखंड विठ्ठला ४७४ काय तो विवाद असो भेद ४७५ देवकीनंदने । केले आप ४७६ माझिया जीवासी हेचि प ४७७ एकविध आम्ही न धरू पा ४७८ राहो येचि ठायी । माझ ४७९ तैसे नहो आम्ही विठ्ठ ४८० मोक्ष देवापाशी नाही ४८१ आपला तो एक देव करुनि ४८२ आजिचे हे मज तुह्मी क ४८३ स्तुती अथवा निंदा कर ४८४ लोह कफ गारा सिद्ध हे ४८५ बाळाचे जीवन । माता ज ४८६ जाणतो समये । परिमित ४८७ द्वारपाळ विनंती करी ४८८ दोही बाही आम्हा वास ४८९ ऐका जी देवा माझी विन ४९० बैसलो तो कडियेवरी । ४९१ सेवके करावे सांगितले ४९२ खेळता निजभावे समर्था ४९३ निरांजनी एकटवाणे । स ४९४ नव्हता भेटी तोचि बरे ४९५ सरलियाचा सोस मनी । ल ४९६ नाचावेंसे वाटे मना । ४९७ खेळतो ते खेळ पायाच्य ४९८ अखंड मुडतर । सासुरवा

१ म्हणवितो दास ते नाही २ न कळे तो काय करावा उ ३ चिंतिले ते मनिचे जाण ४ उद्धाराचा संदेह नाही ५ काय ते विरक्ती न कळे ६ जेथे वैष्णवाचा वास । ७ माझ्या विठोबाचा कैसा ८ सकळ धर्म मज विठोबाचे ९ उदंड शाहाणे होती तर् १० आधारावाचुनी । काय सा ११ अनाथांची तुम्हा दया १२ येथे नाही उरो आले अव १३ हीच त्याची पंचभूते । १४ दीप न देखे अंधारा । १५ धन्य काळ संत भेटी । १६ दिन रजनी हाचि धंदा । १७ खरे नानवट निक्षेपीचे १८ गंगेचिया अंतेविण काय १९ स्त्रीपुत्रादिकी राह २० पडिलो भोवणी । होतो ब २१ बरे झाले आली ज्याची २२ न करावी आता पोटासाठी २३ आमुच्या हे आले भागा २४ खरे भांडवल सापडले गा २५ पदोपदी दिले अंग । जा २६ निवडुनि दिले नवनीत । २७ उचित न कळे इंद्रियाच २८ एक मन तुझ्या अवघ्या २९ गावे म्हणउनि गीत । ध ३० कळेल हे खुण । तरि दा ३१ जातो न येतिया वाटा । ३२ वाटा घेई लवकरि । माग ३३ चालावा पंथ तो पाविजे ३४ काय नाही लवत झाडे । ३५ देखीचा दिमाख शिंकोनि ३६ संसाराचा माथा भार । ३७ तेज्या इशारती । तट्ट ३८ मागे संती होते जे जे ३९ अक्षरांचा श्रम केला ४० उचित जाणावे मुख्य धर ४१ जीवनमुक्त ज्ञानी झाल ४२ द्रव्याचा तो आम्ही ध ४३ द्रव्याचिया मागे किळ ४४ रडे अळंकार दैन्याचिय ४५ दुःखाचे डोंगर लागती ४६ सदैव तुम्हा अवघे आहे ४७ ऐसे पुढती मिळता आता ४८ सर्वविशी माझा त्रासल ४९ आणीक काही या उत्तराच ५० आपुला विचार करीन जीव ५१ ध्याई अंतरिच्या सुखे ५२ कुशळ गुंतले निषेधा । ५३ संतांची उच्छिष्टे बो ५४ चंदनाच्या वासे धरिती ५५ तुज ऐसा कोण उदाराची ५६ तरि का नेणते होते मा ५७ कोणाच्या आधारे करू म ५८ काय उणे जाले तुज समर ५९ काय करू आन दैवते । ए ६० काय करू कर्माकर्म । ६१ एकी केली हातोफळी । ठ ६२ पुढिलाचे इच्छी फळ । ६३ कैवल्याच्या तुम्हा घ ६४ आपुलाल्या तुम्ही रूप ६५ न मनावी चिंता तुम्ही ६६ यथाविधि पूजा करी । स ६७ भवसिंधूचे हेचि तारू ६८ पाहाता श्रीमुख सुखाव ६९ हाचि परमानंद आळंगीन ७० आमुची कृपाळू तू होसी ७१ जेथे जावे तेथे कपाळ ७२ आता काही सोस न करी आ ७३ जतन करीन जीवे । शुद् ७४ एवढा प्रभु भावे । ते ७५ भाग्ये ऐसी झाली जोडी ७६ पतिव्रते जैसा भ्रतार ७७ विठ्ठल गीती गावा विठ ७८ विठो सापडला हाती । ठ ७९ वाट वैकुंठी पाहाती । ८० सोने दावी वरी तांबे ८१ फोडूनि सांगडी बांधली ८२ उपकारासाठी केले हे उ ८३ आठवे देव तो करावा उप ८४ माझ्या मुखावाटा नयो ८५ चित्त ग्वाही तेथे लौ ८६ नव्हती माझे बोल । अव ८७ वासनेच्या मुखी आदळून ८८ चिंतने अचिंत राहिलो ८९ निर्गुणाचे घ्यावे गु ९० तुजचि पासाव जालोसे न ९१ प्रीतिभंग माझा केला ९२ लटिका देव म्हणता ऐसा ९३ जैशासाठी तैसे व्हावे ९४ बहुता रीती काकुलती । ९५ आश्चर्य ते एक झाले । ९६ मागायाची नाही इच्छा ९७ पावटणी पडणे पाया । उ ९८ अभयाचे स्थळ । ते हे ९९ संदेह निरसे तरि रुचि १०० वदे वाणी परि दुर्लभ १०१ उगेचि हे मन राहाते न १०२ आम्ही बळकट झालो फिरा १०३ तुम्ही साच नुपेक्षाल १०४ तुम्हा होईल देवा पडि १०५ जडलो अंगाअंगी । मग ठ १०६ आम्ही शक्तीहीने । कै १०७ काय कृपेविण घालावे स १०८ नाही उल्लंघिले कोणाच १०९ जीव जायवरी सांडी करी ११० म्हणउनी दास नव्हे ऐस १११ काय आह्मी आता पोटचि ११२ वर्म तरि आम्हा दावा ११३ सांगो देवा नेणा काय ११४ निर्धाराचे अवघे गोड ११५ जाली तडातोडी । अवघी ११६ आधार तो व्हावा । ऐसी ११७ तुमचा तुह्मी केला गो ११८ माझी भक्ति भोळी । एक ११९ आहे तरि सत्ता । ऐशा १२० काळ सारावा चिंतने । १२१ मऊ मेनाहूनि आम्ही वि १२२ गाढवाचे ताने (तान्हे १२३ विटाळ तो परद्रव्य पर १२४ कल्पतरु रुया नव्हती १२५ जळो तैसा प्रेमरंग । १२६ वेशा नाही बोल अवगुणा १२७ अणुरेणुया थोकडा । तु १२८ धन्य आजि दिन । झाले १२९ हेचि माझे धन । तुमचे १३० फजितखोरा मना किती तु १३१ जळो माझी ऐसी बुद्धी १३२ मनी वसे त्याचे आवडे १३३ नव्हे आराणूक परि मनी १३४ कोठे देवा आले अंगा थ १३५ चतुर मी जालो आपुल्या १३६ धन्य ते संसारी । दया १३७ कांडील्या कुटिल्या ह १३८ कळो येते तरि का नोहे १३९ मोकळे मन रसाळ वाणी । १४० शेवटीची विनवणी । संत १४१ करितो कवित्व म्हणाल १४२ आह्मी गावे तुह्मी को १४३ देव घ्या कोणी देव घ् १४४ विष्णुमय सर्व वैष्णव १४५ कीर्तनाची गोडी । देव १४६ कायावाचा मन ठेविले ग १४७ आले भरा केणे । येरझा १४८ लक्ष्मीवल्लभा । दिना १४९ करी ऐसे जागे । वेळोव १५० टाळ दिंडी हाती । वैक १५१ वाया जातो देवा । नेण १५२ जीवीचा जिव्हाळा । पा १५३ जीव खादला दैवते । मा १५४ माझे आराधन । पंढरपुर १५५ आता आम्हा हेचि काम । १५६ चोरटे सुने मारिले टा १५७ मुनि मुक्त झाले भेणे १५८ न करावी स्तुति माझी १५९ तुमचिये दासींचा दास १६० चोरटे काचे निघाले चो १६१ समर्थाचे बाळ केविलवा १६२ गाढवाचे अंगी चंदनाची १६३ नेणे सुने चोर पाहुणा १६४ जन मानविले वरी बाह्य १६५ काम क्रोध माझे जीतात १६६ स्तुति करी जैसा नाही १६७ बहु दूरवरी । वेठी ओझ १६८ बुद्धीचा पालट धरा रे १६९ आह्मी पतितांनी घालाव १७० जो भक्तांचा विसावा । १७१ अखंड जया तुझी प्रीति १७२ पुनीत केले विष्णुदास १७३ जन देव तरी पायाचि पड १७४ भूत भविष्य कळो येईल १७५ सर्प भुलोन गुंतला ना १७६ यातिहीन मज काय तो अभ १७७ शीतळ साउली आमुची माउ १७८ सुटायाचा काही करितो १७९ भय वाटे पर । न सुटे १८० येगा येगा पांडुरंगा १८१ माझी विठ्ठल माउली । १८२ आम्ही उतराई । भाव नि १८३ केले पाप जेणे दिले अ १८४ विठ्ठल गीती विठ्ठल च १८५ संतांचे सुख झाले या १८६ जो मानी तो देईल काई १८७ भावबळे कैसा झालासी ल १८८ कृपाळु म्हणोनि बोलती १८९ सर्वभावे आलो तुजचि श १९० कई मात माझे ऐकती कान १९१ दोन्ही हात ठेवुनि कट १९२ गोड जाले पोट धाले । १९३ रवि दीप हीरा दाविती १९४ हरी हरी तुह्मी म्हणा १९५ गांठोळीस धन भाकावी क १९६ ऐसे कुळी पुत्र होती १९७ आता जागा रे भाई जागा १९८ मुदल जतन झाले । मग ल १९९ मज अंगाच्या अनुभवे । २०० पाववावे ठाया । असे स २०१ माझा पाहा अनुभव । के २०२ मोल देऊनिया सांठवावे २०३ विठोबा विसांविया विस २०४ का गा धर्म केला । अस २०५ तुमची तो भेटी नव्हे २०६ आहे तेचि आम्ही मागो २०७ आह्मी याची केली सांड २०८ आम्हापाशी याचे बळ । २०९ बोलिलेचि बोले पडपडता २१० कोठे भोग उरला आता । २११ संसार तो कोण लेखे । २१२ येई गा विठ्ठला येई ग २१३ आपुले गावीचे न देखेस २१४ जन तरी देखे गुंतले प २१५ धावे त्यासी फावे । द २१६ लहानपण दे गा देवा । २१७ नीचपण बरवे देवा । न २१८ उष्ट्या पत्रावळी करू २१९ आवडीच्या मते करिती भ २२० म्हणविता हरीदास का र २२१ रिद्धीसिद्धी दासी का २२२ घरोघरी अवघे जाले ब्र २२३ अवघ्या भूताचे केले स २२४ महुरा ऐसी फळे नाही । २२५ अवघ्या उपचारा । एक म २२६ आळी सलगी पायांपाशी । २२७ देह आणि देहसंबंधे नि २२८ देवाचिये माथा घालुनि २२९ देह नव्हे मी सरे । उ २३० पृथक मी सांगो किती । २३१ पुण्यविकरा ते मातेचे २३२ अंतरीचे ध्यान । मुख् २३३ मूळ करण सत्ता । नाही २३४ बरवी नामावळी । तुझी २३५ तृषाकाळी उदक भेटी । २३६ कुचराचे श्रवण । गुणद २३७ जग तरि आम्हा देव । प २३८ सोपे वर्म आम्हा सांग २३९ गंगा न देखे विटाळ । २४० देवावरील भार । काढू २४१ थुंकोनिया मान । दंभ २४२ काय ह्याचे घ्यावे । २४३ वदे साक्षत्वेसी वाणी २४४ ऐसी जिव्हा निकी । वि २४५ साजे अळंकार । तरि भो २४६ मानामान किती । तुझ्य २४७ पाहातोसी काय । आता प २४८ भक्त ऐसे जाणा जे देह २४९ तोचि ही क्षुल्लके सख २५० यज्ञ भूताच्या पाळणा २५१ वेदपुरुष तरि नेती का २५२ जळे माझी काया लागला २५३ नामदेवे केले स्वप्नम २५४ द्याल ठाव तरि राहेन २५५ अभक्त ब्राम्हण जळो त २५६ त्रिपुटीच्या योगे । २५७ देखण्याच्या तीन जाती २५८ अनुभवे अनुभव अवघाचि २५९ ऐसिया संपत्ती आम्हा २६० राम राज्य राम प्रजा २६१ निवडोनि वाण काढिले न २६२ याजसाठी केला होता अट २६३ भक्तीचिया पोटी रत्ना २६४ सांगता दुर्लभ ज्ञाना २६५ जाणपण बरे देवाचे ते २६६ वचनांचे मांडे दावावे २६७ याति शूद्र वैश केला २६८ ऐका वचन हे संत । मी २६९ बरे झाले देवा निघाले २७० बोलावा विठ्ठल पाहावा २७१ जग अवघे देव । मुख्य २७२ मीचि मज व्यालो । पोट २७३ साधनांच्या कळा आकार २७४ नाही येथे वाणी । सकळ २७५ ठेविले जतन । करूनिया २७६ भ्रमना पाउले वेचताती २७७ काही जाणो नये पांडुर २७८ बीजापोटी पाहे फळ । व २७९ मातेची जो थाने फाडी २८० वेश वंदाया पुरते । क २८१ ज्या ज्या आम्हापाशी २८२ आम्ही आळीकरे । प्रेम २८३ आइत्याची राशी । आली २८४ धन्य शुद्ध जाती । धर २८५ जीवित्व ते किती । हे २८६ अभिमानाची स्वामिनी श २८७ भोजन पा शांतीचे । उं २८८ दास झालो हरीदासांचा २८९ गति अधोगति मनाची हे २९० पंढरीस दुःख न मिळे ओ २९१ द्वारकेचे केणे आले य २९२ सुरवर येती तीर्थे नि २९३ विचार नाही नर खर तो २९४ देव होसी जरी आणिकाते २९५ कलिधर्म मागे सांगितल २९६ नमो विश्वरूपा विष्णु २९७ अंतरीचा भाव जाणोनिया २९८ उदार कृपाळ अनाथांचा २९९ काय कीर्ती करू लोक द ३०० मानावया जग व्हावी द् ३०१ आता माझा सर्वभावे हा ३०२ जनी जनार्दन ऐकतो हे ३०३ यथार्थवाद सांडूनि उप ३०४ धीर तो कारण । साह्य ३०५ पुढे आता कैचा जन्म । ३०६ दुध दही ताक पशूचे पा ३०७ वीर विठ्ठलाचे गाढे । ३०८ ऐक रे जना । तुझ्या स ३०९ न करी तळमळ राहे रे न ३१० का रे दास होसी संसार ३११ बैसोनि निश्चळ करी त् ३१२ सोनियांचा कळस । माजी ३१३ सेत करा रे फुकाचे । ३१४ वोणव्या सोंकरी । सेत ३१५ सेत आले सुगी सांभाळा ३१६ नका घालू दुध जयामध्य ३१७ म्हणसी नाहीरे संचित ३१८ संतांचा महिमा तो बहु ३१९ नाही संतपण मिळत ते ह ३२० नामाची आवडी तोचि जाण ३२१ सुखे होतो कोठे घेतली ३२२ न मनावे तैसे गुरूचे ३२३ अरे गिळिले हो संसारे ३२४ अग्नि तापलिया काया च ३२५ नव्हे गुरुदास्य संसा ३२६ नये इच्छू सेवा स्वइच ३२७ सत्य सत्य देततो फळ । ३२८ साधक जाले कळी । गुरु ३२९ मज पाहाता हे लटिके स ३३० पंचभूतांचा गोंधळ । क ३३१ पुसावेसे हेचि वाटे । ३३२ जाळा तुम्ही माझे जाण ३३३ याती मतिहीन रूपे लीन ३३४ बहु उतावीळ भक्तीचिया ३३५ देहभाव आम्ही राहिलो ३३६ आले फळ तेव्हा राहिले ३३७ विरोधाचे मज न साहे व ३३८ तुजशी संबंध खोटा । प ३३९ याचि हाका तुझे द्वार ३४० आम्ही जाणो तुझा भाव ३४१ ऋण वैर हत्या । हे तो ३४२ नाही मागितला । तुम्ह ३४३ तू पांढरा स्पटिक मणी ३४४ बोलतो निकुरे । नव्हत ३४५ बुद्धीचा जनिता लक्ष् ३४६ नलगे मायेसी बाळे निर ३४७ ब्राम्हण तो नव्हे ऐस ३४८ ब्राम्हण तो याती अंत ३४९ एक करिती गुरु गुरु । ३५० एका पुरुषा दोघी नारी ३५१ जळते संचित । ऐसी आहे ३५२ संतापाशी बहु असावे म ३५३ पोटापुरते काम । परि ३५४ घेसी तरी घेई संताची ३५५ संताचिये गावी प्रेमा ३५६ बहुता जन्मां अंती । ३५७ लेकराची आळी न पुरवाव ३५८ रूप नांव माया बोलावय ३५९ आर्तभूतांप्रति । उत् ३६० मुळाचिया मुळे । दुःख ३६१ भाग्यवंता हेचि काम । ३६२ लटिके ते रुचे । साच ३६३ कौतुकाची सृष्टी । कौ ३६४ भोवंडीसरिसे । अवघे भ ३६५ माया मोहोजाळी होतो स ३६६ नव्हो आम्ही आजिकाळीच ३६७ योग्याची संपदा त्याग ३६८ मरणा हाती सुटली काया ३६९ नव्हे ब्रम्हचर्य बाइ ३७० नको सांडू अन्न नको स ३७१ अवघी मिथ्या आटी । रा ३७२ न संगावे वर्म । जनी ३७३ जातिविजातीची व्हावया ३७४ शाहाणिया पुरे एकचि व ३७५ अभिनव सुख तरि या विच ३७६ नटनाटय तुम्ही केले य ३७७ रवीचा प्रकाश । तोचि ३७८ ऐसे सांडुनिया धुरे । ३७९ उपकारी असे आरोनी उरल ३८० कोण पुण्ये यांचा होई ३८१ क्षणक्षणा सांभाळितो ३८२ आणूनिया मना । आवघ्या ३८३ धरिता पंढरीची वाट । ३८४ नाम घेता मन निवे । ज ३८५ रुची रुची घेऊ गोडी । ३८६ वेळोवेळा हेचि सांगे ३८७ आणीक ऐसे कोठे सांगा ३८८ पुराणीचा इतिहास । गो ३८९ कर्म धर्म नव्हती सां ३९० पाहा रे हे दैवत कैसे ३९१ बहुत सोसिले मागे न क ३९२ आश्चर्य या वाटे नसत् ३९३ अस्त नाही आता एकचि म ३९४ क्षर अक्षर हे तुमचे ३९५ सर्वरसी मीनले चित्त ३९६ मी हे ऐसे काय जाती । ३९७ कवीश्वरांचा तो आम्हा ३९८ वाढलिया मान न मनावी ३९९ माया साक्षी आम्ही ने ४०० संता आवडे तो काळाचा ४०१ संतांच्या धीक्कारे अ ४०२ ओले मूळ भेदी खडकाचे ४०३ अमर आहा अमर आहा । खर ४०४ काम नाही काम नाही । ४०५ हाती घेऊनिया काठी । ४०६ कीर्तन चांग कीर्तन च ४०७ न बोलेसी करा वाचा । ४०८ प्रारब्धा हाती जन । ४०९ आशा ते करविते बुद्धी ४१० जळो आता नांव रूप । म ४११ निंदा स्तुती करवी पो ४१२ भिक्षा पात्र अवलंबणे ४१३ भावबळे विष्णुदास । न ४१४ कोरड्या गोष्टी चावट् ४१५ नव्हतियाचा सोस होता ४१६ सोसे वाढे दोष । जाला ४१७ काय शरीरापे काम । कृ ४१८ न लगे देशकाळ । मंत्र ४१९ भक्तिसुख नाही आले अन ४२० मागता विभाग । कोठे ल ४२१ जिंकावा संसार । येणे ४२२ मिठवण्याचे धनी । तुम ४२३ समर्पीली वाणी । पांड ४२४ अवघाचि आकार ग्रासिये ४२५ बोलणेचि नाही । आता द ४२६ येथूनिया ठाव । अवघे ४२७ भरला दिसे हाट । अवघी ४२८ आला भागासी तो करी वे ४२९ आम्हा अवघे भांडवल । ४३० साहोनिया टोले उरवावे ४३१ निर्वैर होणे साधनाचे ४३२ पशु ऐसे होती ज्ञानी ४३३ का जी धरिले नाम । तु ४३४ खरे बोले तरी । फुकास ४३५ दया क्षमा शांति । ते ४३६ शिष्यांची जो नेघे से ४३७ माझी मेली बहुवरि । त ४३८ आणीक कोणाचा न करी मी ४३९ आशा हे समूळ खाणोनि क ४४० निष्ठावंत भाव भक्तां ४४१ नामाचे चिंतन प्रगट प ४४२ किती या काळाचा सोसाव ४४३ नाम म्हणता मोक्ष नाह ४४४ गासी तरि एक विठ्ठलचि ४४५ जयाचिये वाचे नये हा ४४६ आम्हासी तो नाही आणीक ४४७ जीव तोचि देव भोजन ते ४४८ भक्तांचा महिमा भक्तच ४४९ आशा तृष्णा माया अपमा ४५० चिंतने सरे तो धन्य ध ४५१ मोक्षाचे आम्हासी नाह ४५२ चिंतनासी न लगे वेळ । ४५३ अंतराय पडे गोविंदी अ ४५४ एकाचिया घाटया टोके । ४५५ कोठे नाही अधिकार । ग ४५६ ज्याणे ज्याणे जैसे ध ४५७ आचरती कर्मे । तेथे क ४५८ नामाचे पवाडे बोलती प ४५९ भूतदयापरत्वे जया तया ४६० आणीक मज काही नावडती ४६१ ठेवा जाणीव गुंडून । ४६२ येथे दुसरी न सरे आटी ४६३ मुक्त तो आशंका नाही ४६४ कानी धरी बोल बहुतांच ४६५ देवा ऐके हे विनंती । ४६६ न पूजी आणिका देवा न ४६७ नव्हे खळवादी मताचि प ४६८ कथा करोनिया द्रव्य द ४६९ नाइकावे कानी तयाचे त ४७० वेदविहित तुम्ही आइका ४७१ तीर्थांचे जे मूळ व्र ४७२ माझे मनोरथ पावले जै ४७३ कृपेचे उत्तरे देवाचा ४७४ पापपुण्य सुखदुःखाची ४७५ वचना फिरती अधम जन । ४७६ कथा करोनिया मोल ज्या ४७७ गोड नावे क्षीर । परी ४७८ नम्र जाला भूता । तेण ४७९ आपुल्या महिमाने । धा ४८० तक्र शिष्या मान । दु ४८१ ब्रम्हचारी धर्म घोका ४८२ आम्ही क्षेत्रीचे संन ४८३ निर्वाहापुरते अन्न आ ४८४ याचि नावे दोष । राहे ४८५ कुशळ वक्ता नव्हे जाण ४८६ म्हातारपणी थेटे पडसे ४८७ बाळपणी ऐसी वरुषे गेल ४८८ तारुण्याच्या मदे न म ४८९ काय माझे नेती वाईट म ४९० काळाचिया सत्ता ते ना ४९१ घरोघरी बहु जाले कवि ४९२ नये पाहो मुख मात्राग ४९३ जैसी तैसी तरी । शरणा ४९४ नाशीवंत देह नासेल हा ४९५ आळविती बाळे । मातेते ४९६ तप तीर्थ दान व्रत आच ४९७ देवासाठी जाणा तयासीच ४९८ अग्नीमाजी पडे धातु । ४९९ आम्ही वीर झुंझार । क ५०० आशाबद्ध तो जगाचा दास

१ आणिकासी तारी ऐसा नाह २ वाटे या जनाचे थोर बा ३ काय एका जाले ते का न ४ झुंजार ते एक विष्णुद ५ जेणे नाही केले आपुले ६ मानी भक्तांचे उपकार ७ सांगो जाणती शकुन । भ ८ ठाकलोसे द्वारी । उभा ९ ऐसे का जाले ते मज ही १० तुम्ही बैसलेती निर्ग ११ अवघी भूते साम्या आली १२ सोंगे छंदे काही । दे १३ सत्य संकल्पाचा दाता १४ काय वाणू आता न पुरे १५ जन्मा आलो त्याचे । आ १६ काय पुण्यराशी । गेल् १७ असे येथीचिया दिने । १८ गाये नाचे वाहे टाळी १९ सर्वकाळ माझे चित्ती २० जैसे दावी तैसा राहे २१ अवघा तो शकून । हृदयी २२ ब्रम्हरूपाची कर्मे ब २३ नाही सुगंधाची लागत ल २४ तीर्थाटणे एके तपे हु २५ पट्टे ढाळू आम्ही विष २६ कथेचा उलंघ तो अधम अध २७ सांडोनीया दो अक्षरा २८ हरीनामाचे करूनि तारू २९ नव्हे हो गुरुत्व मेघ ३० घटी अलिप्त असे रवि । ३१ सद्गदित कंठ दाटो । य ३२ जेथे देखे तेथे उभा । ३३ तान्हे तान्ह प्याली ३४ पाणिपात्र दिगांबरा । ३५ विषयी विसर पडिला निः ३६ परमार्थी तो न म्हणाव ३७ ऐसा ज्याचा अनुभव । व ३८ सेवा ते आवडी उच्चारा ३९ ज्ञानियांचे घरी चोजव ४० पंढरीची वाट पाहे निर ४१ ऐसी जोडी करा राम कंठ ४२ पाहे मजकडे भरोनिया द ४३ तुज म्हणतील कृपेचा स ४४ भक्ती तो कठिण शुळावर ४५ पापी म्हणो तरि आठवित ४६ उगविल्या गुंती । ऐशा ४७ सरळी ही नामे उच्चारा ४८ पवित्र तो देह वाणी प ४९ पाप ताप दैन्य जाय उठ ५० येणे बोधे आम्ही असो ५१ बहुता जन्मीचे संचित ५२ तारू लागले बंदरी । च ५३ आळवीन स्वरे । कैशा म ५४ सकळीकांचे समाधान । न ५५ पतितपावना । दिनानाथा ५६ करी हे चि काम । मना ५७ आपुलिया लाजा । धावे ५८ साधावया भक्तीकाज । न ५९ धेनु चरे वनांतरी । च ६० हरीजनाची कोणा न घडाव ६१ ज्यासी आवडी हरीनामां ६२ विठ्ठल हा चित्ती । ग ६३ विठ्ठल विठ्ठल मंत्र ६४ म्हणे विठ्ठल ब्रम्ह ६५ एक पाहातसा एकाची दहन ६६ संतांसी तो नाही सन्म ६७ संसारसंगे परमार्थ जो ६८ पंढरीये माझे माहेर स ६९ जातीचे ते चढे प्रेम ७० बसणे थिल्लरी । बेडुक ७१ मुक्त होता परी बळे ज ७२ वरते करोनिया तोंड । ७३ जाळी महा कर्मे । दाव ७४ ये हरी मज कृपा देई द ७५ तट्टाचे जातीला नाही ७६ मायझवा खर गाढवाचे बी ७७ मत्स्यकूर्मशेषा कोणा ७८ राम म्हणता कामक्रोधा ७९ मरोनि जाईन गुणनामावर ८० आता मागतो ते ऐके नार ८१ नमस्कारी भूते विसरोन ८२ चवदा भुवने लोक तिन्ह ८३ कोण या पुरुषार्थाची ८४ केली हर्णाळा अंघोळी ८५ तुजलागी माझा जीव झाल ८६ कोणे गावी आहे सांगा ८७ विठ्ठल माझा जीव विठ् ८८ एकाचिये सोई कवित्वाच ८९ भल्याचे दर्शन । तेथे ९० आवडीने धरिली नावे । ९१ कंठी राहो नाम । अंगी ९२ विठ्ठल विठ्ठल येणे छ ९३ पंढरीचे वारकरी । ते ९४ अमृताची फळे अमृताची ९५ पंढरीसी जा रे आल्यान ९६ न कळे ते कळो येईल उग ९७ बहुजन्मे केला लाग । ९८ भक्तीप्रेमसुख नेणवे ९९ दुधाळ गाढवी जरी जाली १०० देव भक्तालागी करू ने १०१ वाघे उपदेशिला कोल्हा १०२ जेथे आठवती स्वामींचे १०३ तुज न भे भी कळीकाळा १०४ सर्वा भूती द्यावे अन १०५ देवावरी भार । वृत्ति १०६ वर्त्तता वासर । काय १०७ केली प्रज्ञा मनाशी । १०८ नेत्र झाकोनिया काय ज १०९ संत मारगी चालती । त् ११० जैसे तैसे बाळ मातेसी १११ देवाचिया वस्त्रा स्व ११२ उरा लावी उर आळंगिता ११३ ब्रम्हज्ञान जरी कळे ११४ गायत्री विकोनी पोट ज ११५ साधूच्या दर्शना लाजस ११६ राउळासी जाता त्रास म ११७ दुर्बुद्धहि ते मना । ११८ तरुवर बीजा पोटी । बी ११९ साखरेची गोणी बैलाचिय १२० चिरगुटे घालूनि वाढवि १२१ माझी सर्व चिंता आहे १२२ काय ती करावी मोलाची १२३ थोर ते गळाली पाहिजे १२४ जाय जाय तू पंढरी । ह १२५ संतांच्या हेळणे बाटल १२६ बहु टाळाटाळी । होते १२७ जिव्हे जाला चळ । नाह १२८ गोहो यावा गावा । ऐसे १२९ जेथे कीर्तन करावे । १३० लंकेमाजी घरे किती ती १३१ व्यभिचारिणी गणिका अस १३२ गजेंद्र तो हस्ती सहस १३३ कै वाहावे जीवन । कै १३४ उंचनिच नेणे काही भगव १३५ भेटीलागी जीवा लागलीस १३६ आले संत पाय ठेविती म १३७ करी धंदा परि आवडती प १३८ का रे माझी पोरे म्हण १३९ अगा करुणाकरा करितसे १४० न मनी ते ज्ञानी न मन १४१ कासया पाषाण पूजितसा १४२ शिळा जया देव । तैसा १४३ अंतरीचे गोड । राहे आ १४४ कासया जी ऐसा माझे मा १४५ पाया पडावे हे माझे भ १४६ वदवावी वाणी माझी कृप १४७ नमावे पाय हे माझे उच १४८ काय नाही माता गौरवीत १४९ माझिया मीपणावरी पडो १५० फिराविली दोनी । कन्य १५१ सोडिलेल्या गाठी । दर १५२ मुख डोळा पाहे । तैशी १५३ गोकुळीच्या सुखा । अं १५४ विटंबिला भट । दिला प १५५ प्रेम देवाचे देणे । १५६ तोचि लटिक्यामाजी भला १५७ होईल जाला अंगे देव ज १५८ का न वजावे बैसोनि कथ १५९ अनुभवे आले अंगा । ते १६० साधकाची दशा उदास असा १६१ अंतरींची ज्योती प्रक १६२ कासया गा मज घातले सं १६३ प्रारब्धेचि जोडे धन १६४ हीन माझी याति । वरी १६५ माता कापी गळा । तेथे १६६ गाऊ नेणे परी मी काही १६७ गाजराची पुंगी । तैसे १६८ परद्रव्य परनारी । अभ १६९ टिळा टोपी उंच दावी । १७० ऐसे संत जाले कळी । त १७१ जातीची शिंदळी । तिला १७२ अंधळ्याची काठी । हिर १७३ प्रीतिचिया बोला नाही १७४ माझे मज कळो येती अवग १७५ वर्णावी ते थोरी एका १७६ नको देऊ देवा पोटी हे १७७ जोडोनिया धन उत्तम वे १७८ हरी म्हणता गति पातके १७९ नये वाटू मन । काही न १८० सकळ देवाचे दैवत । उभ १८१ उशीर का केला । कृपाळ १८२ तुका वेडा अविचार । क १८३ आली सिंहस्थ पर्वणी । १८४ तुज घालोनिया पूजितो १८५ पापाची मी राशी । सेव १८६ दुडीवरी दुडी । चाले १८७ लागोनिया पाया विनवित १८८ लटिके हासे लटिके रडे १८९ जालो म्हणती त्याचे म १९० हेचि थोर भक्ती आवडती १९१ जन्मा येणे घडे पातका १९२ आता माझे नका वाणू गु १९३ वांजा गाई दुभती । दे १९४ परते मी आहे सहज चि द १९५ चिंतामणिदेवा गणपतीसी १९६ भोक्ता नारायण लक्षुम १९७ माझा स्वामी तुझी वाग १९८ वंदिले वंदावे जीवाचि १९९ आम्हा विष्णुदासा हे २०० सुखाचे व्यवहारी सुखल २०१ काय देवे खाता घेतले २०२ उत्तम त्या याति । दे २०३ भय हरीजनी । काही न ध २०४ आयुष्य मोजावया बैसला २०५ होऊ नको काही या मना २०६ नामाविण काय वाउगी चा २०७ संत गाती हरीकीर्त्तन २०८ जाले भांडवल । अवघा प २०९ शुद्ध ऐसे ब्रम्हज्ञा २१० अग्नि हा पाचारी कोणा २११ भक्ती देवाघरचा सुना २१२ बरया बरवंट । विटे चर २१३ मासं चर्म हाड । देवा २१४ कोणा चिंता आड । कोणा २१५ आपुलिया काजा । आह्मी २१६ सत्य आम्हा मनी । नव् २१७ शिकवूनि हित । सोयी ल २१८ सुख सुखा भेटे । मग त २१९ तुम्हा न पडे वेच । म २२० लोक म्हणती मज देव । २२१ एका म्हणता भले । आणि २२२ आणिले सेवटा । आता का २२३ न करा टांचणी । येथे २२४ तुझ्या नामाची आवडी । २२५ साकरेच्या योगे वर्ख २२६ धनवंतालागी । सर्वमान २२७ न विचारिता ठायाठाव । २२८ कंठी नामसिक्का । आता २२९ भूती देव म्हणोनि भेट २३० हारपल्याची नका चित्त २३१ नेसणे आले होते गळ्या २३२ जिव्हा जाणे फिके मधु २३३ न लगे द्यावा जीव सहज २३४ मोल वेचूनिया धुंडिती २३५ काय लवण कणिकेविण । ए २३६ तुज मज नाही भेद । के २३७ वैराग्याचे भाग्य । स २३८ जप तप ध्यान न लगे धा २३९ नाही तुज काही मागत स २४० हितावरी यावे । कोणी २४१ संचित प्रारब्ध क्रिय २४२ नेणे करू सेवा । पांड २४३ जयापासोनि सकळ । महीम २४४ नाही रूप नाही नांव । २४५ आहे सकळा वेगळा । खेळ २४६ आता पुढे मना । चाली २४७ आळस पाडी विषय कामी । २४८ कोण वेची वाणी । आता २४९ मागेन ते एक तुज । दे २५० जाणसी उचित । पांडुरं २५१ तुम्ही काटाळलां तरी २५२ येउनि संसारी । मी तो २५३ सर्व पक्षी हरी साहे २५४ आम्हा घरी एक गाय दुभ २५५ काय पुण्य ऐसे आहे मज २५६ आमुचिया भावे तुज देव २५७ आम्ही मेलो तेव्हा दे २५८ लागो नेदी बोल पाया त २५९ हेचि भेटी साच रूपाचा २६० आपुलिया बळे नाही मी २६१ हित सांगे तेणे दिले २६२ ऐसा घेई का रे संन्या २६३ सोळा सहस्र होऊ येते २६४ इहलोकी आम्हा भूषण अव २६५ गाऊ नेणे कळा कुसरी । २६६ विष पोटी सर्पा । जन २६७ देव अवघे प्रतिपादी । २६८ मज माझा उपदेश । आणिक २६९ जाणे त्याचे वर्म नेण २७० अभिमानी पांडुरंग । ग २७१ तुझे वर्म हाती । दिल २७२ माझ्या मना लागो चाळा २७३ अवघे जेणे पाप नासे । २७४ देह तुझ्या पायी । ठे २७५ जन हे सुखाचे दिल्या २७६ जाणोनि नेणते करी माझ २७७ विठ्ठला विठ्ठला । कं २७८ प्रपंच वोसरो । चित्त २७९ बोलाचे गौरव । नव्हे २८० सेवट तो भला । माझा ब २८१ तुझे नाम गाऊ आता । त २८२ बाइल तरी ऐसी व्हावी २८३ बाइले अधीन होय ज्याच २८४ जगी मान्य केले हा तु २८५ झड मारोनिया बैसलो पं २८६ माझ्या वडिलांची मिरा २८७ नाम न वदे ज्याची वाच २८८ पतित मीराशी शरण आलो २८९ कस्तूरीचे रूप अति ही २९० नव्हे मी स्वतंत्र अं २९१ पाहो ग्रंथ तरी आयुष् २९२ पाहाता रूप डोळा भरे २९३ इंद्रियांची दिने । आ २९४ हाती धरू जावे । तेणे २९५ मोले घातले रडाया । न २९६ तरि च जन्मा यावे । द २९७ द्या जी माझा विचारोन २९८ आमुचे ठाउके तुम्हा ग २९९ निर्दयासी तुम्ही करि ३०० नसतो किविलवाणे । काह ३०१ जालो तव साचे । दास र ३०२ देवाच्या उद्देशे जेथ ३०३ कडसणी धरिता अडचणीचा ३०४ हेचि जतन करा दान । ध ३०५ आपुल्याच फुंदे । जेथ ३०६ उद्योगाची धाव बैसली ३०७ बहुता पुरे ऐसा वाण । ३०८ माझी मज जाती आवरली द ३०९ विनवितो तरी आणितोसि ३१० एका ऐसे एक होते कोण् ३११ झाले समाधान । तुमचे ३१२ मुखाकडे वास । पाहे क ३१३ नाही माथा भार । तुम् ३१४ माझे जड भारी । आता अ ३१५ तुम्ही आम्ही भले आता ३१६ चित्ता ऐसी नको देऊ आ ३१७ कोण पुण्य कोण गाठी । ३१८ तरिच हा जीव संसारी उ ३१९ किती विवंचना करीतसे ३२० दिकची या नाही संसारस ३२१ आता होइन धरणेकरी । भ ३२२ होईल तरि पुसापुसी । ३२३ हा तो नव्हे काही निर ३२४ निष्ठुर तो दिसे निरा ३२५ बहु देवा बरे जाले । ३२६ स्वामित्वाची वर्मे अ ३२७ ॠणाच्या परिहारा जालो ३२८ येणे पागे पायापाशी । ३२९ आपुल्या आपण उगवा लिग ३३० सर्व संगी विट आला । ३३१ शीतळ ते शीतळाहुनी । ३३२ गोदे कांठी होता आड । ३३३ न पाहे माघारे आता पर ३३४ मथनीचे नवनीत । सर्व ३३५ अवचितचि हाती ठेवा । ३३६ समर्थाची धरिली कास । ३३७ करू तैसे पाठांतर । क ३३८ अचळ न चळे ऐसे जाले म ३३९ वैष्णवा संगती सुख वा ३४० शरण शरण वाणी । शरण त ३४१ लेकरा लेववी माता अळं ३४२ युक्ती तव झाल्या कुं ३४३ हा गे आलो कोणी म्हणे ३४४ कैसा तू देखिला होसील ३४५ कासया या लोभे केले आ ३४६ काय माझा पण होईल लटि ३४७ तुम्हा आम्हा जव जालि ३४८ नको माझे मानू आहाच त ३४९ जन्मा आलीयाचा लाभ । ३५० जेणे वाढे अपकीर्ती । ३५१ याची सवे लागली जीवा ३५२ याचा तव हाचि मोळा । ३५३ प्रसिद्ध हा असे जगा ३५४ न संडावा आता ऐसा वाट ३५५ सत्तेचे भोजन समयी आत ३५६ देईल ते उणे नाही । य ३५७ तेव्हा होतो भोगाधीन ३५८ केला कइवाड संतांच्या ३५९ संगतीने होतो पंगतीचा ३६० करिता विचार सापडले व ३६१ आता देह अवसान । हे ज ३६२ कुळीची हे कुळदेवी । ३६३ ज्याने आड यावे काही ३६४ देवासी तो पुरे एकभाव ३६५ लौकिकासाठी या पसाऱ्य ३६६ नाही होत भार घातल्या ३६७ उपजो मरो हे तो आमुची ३६८ मेलियांच्या रांडा इि ३६९ निष्ठुर मी जालो अतिव ३७० माझे माझ्या हाता आले ३७१ समर्थपणे हे करा संपा ३७२ तुम्हा आम्हासवे न पड ३७३ सकळ सत्ताधारी । व्हा ३७४ कोणापाशी द्यावे माप ३७५ नभोमय जाले जळ । एकी ३७६ राजा करी तैसे दाम । ३७७ आम्ही देव तुम्ही देव ३७८ हीन शुर बुद्धीपासी । ३७९ काय बोलो सांगा । याउ ३८० आहाच तो मोड वाळलियाम ३८१ क्षणक्षणा जीवा वाटतस ३८२ आळी करावी ते कळते बा ३८३ तांतडीने आम्हा धीरचि ३८४ नाही लोपो येत गुण । ३८५ वचने चि व्हावे आपण उ ३८६ उखते आयुष्य जायांचे ३८७ बोलावे म्हणून बोलतो ३८८ लटिक्याचे वाणी वचनाच ३८९ नये स्तवू काचे होते ३९० कोण्या काळे येईल मना ३९१ घ्यावी तरी घ्यावी उद ३९२ काय करू जीव होतो कास ३९३ सुकलिया कोंभा अत्यंत ३९४ शृंगारिक माझी नव्हती ३९५ तू माझी माउली तू माझ ३९६ कराल ते करा । हाते आ ३९७ डोळा भरिले रूप । चित ३९८ आता आहे नाही । न कळे ३९९ भाग्यवंता हेची जोडी ४०० जरी आले राज्य मोळविक ४०१ कोण होईल आता संसारपा ४०२ आम्हा शरणागता । एवढी ४०३ देवाचिये चाडे प्रमाण ४०४ खळा सदा क्षुद्री दृष ४०५ जग ऐसे बहुनावे । बहु ४०६ निघाले ते आगीहूनि । ४०७ आता दुसरे नाही मनी । ४०८ धरूनिया सोई परतले मन ४०९ कौले भरियेली पोट । न ४१० चालिले न वाटे । गाऊन ४११ करिता विचार तो हा दृ ४१२ बहुता जातीचा केला अं ४१३ पोट आले आता जीवन आवड ४१४ एका हाती टाळ एका हात ४१५ देव सखा आता केले नव् ४१६ कोण आता कळिकाळा । ये ४१७ आम्हा आवडे नाम घेता ४१८ देह तव असे भोगाचे अध ४१९ आता आवश्यक करणे समाध ४२० काया वाचा मने श्रीमु ४२१ पुढीलांचे सोयी माझ्य ४२२ बहुता करूनि चाळवाचाळ ४२३ तीर्थ जळ देखे पाषाण ४२४ नव्हे मतोळ्याचा बाण ४२५ घातला दुकान । देती आ ४२६ नरस्तुति आणि कथेचा व ४२७ लौकिकापुरती नव्हे मा ४२८ ज्यांच्या संगे होतो ४२९ आवडीभोजन प्रकार परवड ४३० समर्थाचा ठाव संचलाचि ४३१ आपुल्यांचा करीन मोळा ४३२ जन्ममरणांची विसरलो च ४३३ उदार तू हरी ऐसी कीर् ४३४ पाहा किती आले शरण सम ४३५ आता चुकले बंधन गेले ४३६ तुझ्या रूपे माझी काय ४३७ सोसे सोसे मारू हाका ४३८ धरूनिया चाली हावा । ४३९ मायबापाचिये भेटी । अ ४४० उदासीनाचा देह ब्रम्ह ४४१ बंधनाचा तोडू फासा । ४४२ तेच किती वारंवार । ब ४४३ उपासा सेवटी अन्नासवे ४४४ रणी निघता शूर न पाहे ४४५ सकळ पूजा स्तुति । कर ४४६ धीर नव्हे मने । काय ४४७ द्रव्याचिया कोटी । न ४४८ कोणापाशी आता सांगो म ४४९ राहिलो निराळा । पाहो ४५० आम्हा एकविधा पुण्य स ४५१ राहाणे ते पायापाशी । ४५२ चंदन तो चंदनपणे । सह ४५३ लय लक्षी मन न राहे न ४५४ ऐसे काहो न करा काही ४५५ जाला प्रेतरूप शरीराच ४५६ आपुले मरण पाहिले म्य ४५७ बोळविला देह आपुलेनि ४५८ पिंडदान पिंडे ठेविले ४५९ सरले आता नाही । न म् ४६० तुज पाहावे हे धरितो ४६१ दुष्ट आचरण ग्वाही मा ४६२ आता भय नाही ऐसे वाटे ४६३ वैष्णव चोरटी । आली घ ४६४ ऐकतो दाट । आले एकाचे ४६५ आणिकाची सेवा करावी श ४६६ दुर्जनाची जाती । त्य ४६७ न करी उदास । माझी पु ४६८ जीवन उपाय । वैदेवाणी ४६९ ऐका हे वचन माझे संतज ४७० ऐसा कोणी नाही हे जया ४७१ जरा कर्णमूळी सांगो आ ४७२ मागील ते आटी येणे घड ४७३ साधावा तो देव सर्वस् ४७४ जळो अगी पडो खान । ना ४७५ संतांसी क्षोभवी कोण् ४७६ उदकी कालवी शेण मलमूत ४७७ शोकवावा म्या देहे । ४७८ येईल तुझ्या नामा । ल ४७९ नेणे जप तप अनुष्ठान ४८० कळो आले ऐसे आता । ना ४८१ लागो दिले अंगा । ऐसे ४८२ धावा शीघ्रवत । किंवा ४८३ सेवकासी आज्ञा निरोपा ४८४ दुःखाची संगति । तिच् ४८५ गेला तरी जावो सुखे न ४८६ वर्णावे ते किती । के ४८७ संचितावाचून । पंथ न ४८८ अतित्याईं बुडे गंगे ४८९ हेंदऱ्याचे भरिता कान ४९० नाही सरो येत जोडिल्य ४९१ लचाळाच्या कामा नाही ४९२ एक धरिला चित्ती । आह ४९३ भेणे पळे डोळसा । न क ४९४ अभिमानाचे तोंड काळे ४९५ चोराचिया धुडका मनी । ४९६ काय मी अन्यायी ते घा ४९७ नव्हती माझे बोल जाणा ४९८ उद्वेगासी बहु फांकती

१ बुद्धिहीना उपदेश । त २ न करी तुमची सेवा । ब ३ भुके नाही अन्न । मेल ४ सर्व भाग्यहीन । ऐसे ५ भाग्याचा उदय । ते हे ६ नाही तरी आता कैचा अन ७ आम्ही सर्वकाळ कैची स ८ नसताचि दाउनि भेव । क ९ हे का आम्हा सेवादान १० का हो आले नेणो भागा ११ शकुनाने लाभ हानि । य १२ न होय निग्रह देहासी १३ आइकिली कीर्त्ति संता १४ मोलाचे आयुष्य वेचतसे १५ म्हणऊनि जालो क्षेत्र १६ विभ्रंशिली बुद्धि दे १७ नवजावा तो काळ वाया । १८ कल्पतरू अंगी इच्छिले १९ उकिरडा आधी अंगी नरका २० जया शिरी कारभार । बु २१ एक एका साह्य करू । अ २२ फलकट तो संसार । येथे २३ शुध्दरसे ओलावली । रस २४ असंती काटाळा हा नव्ह २५ आपुले आपण जाणावे स्व २६ असोनि न कीजे अलिप्त २७ आपुल्याचा भोत चाटी । २८ विषय तो मरणसंगी । ने २९ मीच विखळ मीच विखळ । ३० येणे जाणे तरी । राहे ३१ भल्याचे कारण सांगावे ३२ लावूनिया पुष्टी पोरे ३३ पुण्य उभे राहो आता । ३४ आइकिली मात । पुरविले ३५ संतांची स्तुति ते दर ३६ सेजेचा एकांत आगीपाशी ३७ न सरे भांडार । भरले ३८ तरी हाव केली अमुप व् ३९ कोण दुजे हरी सीण । श ४० ग्रंथाचे ते अर्थ नेण ४१ कायावाचामने जाला विष ४२ येई गां तू मायबापा प ४३ हरीचे नाम कदाकाळी का ४४ गंगा आली आम्हावरी । ४५ आम्हा सुकाळ सुखाचा । ४६ चुकलिया ताळा । वाती ४७ करूनि जतन । कोणा काम ४८ आह्मी देतो हाका । का ४९ नव्हे भिडा हे कारण । ५० बहु होता भला । परि य ५१ काय करावे ते आता । ज ५२ केली सलगी तोंडपिटी । ५३ शिकवूनि बोल । केले क ५४ तेथे सुखाची वसति । ग ५५ शूद्रवंशी जन्मलो । म ५६ वेडे वाकुडे गाईन । प ५७ हरीभक्ती माझे जिवलग ५८ लटिका तो प्रपंच एक ह ५९ सर्वस्वासी मुकावे ते ६० एकातांचे सुख देई मज ६१ लटिके ते ज्ञान लटिके ६२ भूती भगवद्भाव । मात् ६३ नेणे फुंको कान । नाह ६४ त्याग तरी ऐसा करा । ६५ मातेचिये चित्ती । अव ६६ कोणा पुण्या फळ आले । ६७ मान इच्छी तो अपमान प ६८ संसारापासूनि कैसे सो ६९ नाम घेता उठाउठी । हो ७० प्राण समर्पीला आम्ही ७१ येणे मार्गे गेले । त ७२ जोवरी तोवरी जंबुक कर ७३ जोवरी तोवरी शोभतील ग ७४ धरोनि दोन्ही रूपे पा ७५ उचिताचा भाग होतो राख ७६ लांब लांब जटा काय वा ७७ अवघी च तीर्थे घडली ए ७८ आम्ही असो निंश्चिंती ७९ अनुभवे वदे वाणी । अं ८० परपीडक तो आम्हा दावे ८१ काही न मागे कोणासी । ८२ नाम उच्चारिता कंठी । ८३ आडलिया जना होसी सहाक ८४ तपासी ते मन करू पाहे ८५ गुरुशिष्यगण । हे तो ८६ अंगीकार ज्याचा केला ८७ अविट हे क्षीर हरीकथा ८८ धनवंता घरी । करी धनच ८९ हा गे माझा अनुभव । भ ९० देव आहे सुकाळ देशी । ९१ खुंटोनिया दोरी आपणिय ९२ शाहाणपणे वेद मुका । ९३ मजुराचे पोट भरे । दा ९४ स्मशानीच आम्हा न्याह ९५ आमची जोडी ते देवाचे ९६ दधिमाजी लोणी जाणती स ९७ नको नको मना गुंतू मा ९८ पुढे जाणे लाभ घडे । ९९ ऐका गा हे अवघे जन । १०० संतसेवेसि अंग चोरी । १०१ गेले पळाले दिवस रोज १०२ आता माझ्या मायबापा । १०३ का रे न पवसी धावण्या १०४ माझे पाय तुझी डोई । १०५ पवित्र ते अन्न । हरी १०६ चरणाचा महिमा । हा तो १०७ बळीवंत कर्म । करी आप १०८ जननिया बाळका रे घातल १०९ देवे देऊळ सेविले । उ ११० अशक्य तो तुम्हा नाही १११ दाता तो एक जाणा । ना ११२ लाडकी लेक मी संताची ११३ संता नाही मान । देव ११४ अहो कृपावंता । होय ब ११५ नाही म्या वंचिला मंत ११६ चंचळी चंचळ निश्चळी न ११७ आवडी येते गुणे । कळो ११८ काय ऐसी वेळ । वोढवली ११९ किती वेळा जन्मा यावे १२० होतो सापडलो वेठी । ज १२१ जा रे तुम्ही पंढरपुर १२२ या रे हरीदासानो जिंक १२३ देव जाणता देव जाणता १२४ माझ्या मुखे मज बोलवि १२५ मांस खाता हाउस करी । १२६ तुज जाणे तान्हे नाही १२७ आम्हा घरी धन शब्दाची १२८ ब्रम्हज्ञान दारी येत १२९ कासया लागला यासी चौघ १३० जाती पंढरीस । म्हणे १३१ धरियेली सोंगे । येणे १३२ ज्याचे गर्जता पवाडे १३३ ज्याचे गर्जता पवाडे १३४ देव राखे तया मारील क १३५ कोठे गुंतलासी द्वारक १३६ कोठे गुंतलासी कोणांच १३७ परस्त्रीते म्हणता मा १३८ असत्य वचन होता सर्व १३९ जळो त्याचे तोंड । ऐस १४० तोंडे खाये फार । पाद १४१ पतिव्रता नेणे आणिकाच १४२ पंडित म्हणता थोर सुख १४३ पंडित तोचि एक भला । १४४ ऐका पंडितजन । तुमचे १४५ विठ्ठल टाळ विठ्ठल दि १४६ काय तुझे वेचे मज भेट १४७ संतनिंदा ज्याचे घरी १४८ आले देवाचिया मना । त १४९ निजल्याने गाता उभा न १५० काम क्रोध आम्ही वाहि १५१ उठाउठी अभिमान । जाय १५२ पंढरी पंढरी । म्हणता १५३ घाली भार देवा । न लग १५४ भोग भोगावरी द्यावा । १५५ येथे बोलोनिया काय । १५६ आनुहाती गुंतला नेणे १५७ ब्रम्हरसगोडी तयांसी १५८ जैसे तैसे राहे देवाच १५९ परद्रव्यपरनारीचा अभि १६० आम्हा हरीच्या दासा क १६१ समर्थाचे केले । मोडि १६२ नेणे गति काय कवण अधो १६३ देवा हे माझी मिराशी १६४ तुझा म्हणऊनि जालो उत १६५ मारगी चालता पाउलापाउ १६६ जालो आता दास । माझे १६७ अंतरीचे जाणा । तरि क १६८ पवित्र होईन चरित्र उ १६९ काय ऐसा जन्म जावा वा १७० नाही कोणी दिस जात वा १७१ करील ते काय नव्हे वि १७२ संध्या करितोसी केशवा १७३ दुधाचे घागरी मद्याचा १७४ सांगावे हे बरे असते १७५ परिसे वो माते माझी व १७६ तुम्ही विश्वनाथ । दी १७७ पिंड पदावरी । दिला आ १७८ मथुरेच्या राया । माझ १७९ जाय तिकडे लागे पाठी १८० नको ऐसे जाले अन्न । १८१ वाट पाहे हरी का नये १८२ नाही दिले कधी कठिण उ १८३ आता न करी सोस । सेवी १८४ जेथे जेथे जासी । तेथ १८५ मुक्तीपाग नाही विष्ण १८६ सापडला हाती । तरी जा १८७ सेवीन उच्छिष्ट लोळेन १८८ क्षेम देयाला हो । स् १८९ जेणे वेळ लागे । ऐसे १९० दावूनिया कोणा काही । १९१ तरी आम्ही तुझी धरिये १९२ करावा काटाळा नव्हे ह १९३ धरूनि पालव असुडीन कर १९४ निष्ठुर उत्तरी न धरा १९५ सांगता गोष्टी लागती १९६ मजशी पुरे न पडे वादे १९७ तुज नाही शक्ती । काम १९८ तुझाठायी ओस । दोन्ही १९९ भांडावे तो हित । ठाय २०० नव्हो गांढे आळसी । ज २०१ तुझा विसर नको माझिया २०२ ऐसे सत्य माझे येईल अ २०३ आदि वर्तमान जाणसी भव २०४ सुखे न मनी अवगुण । द २०५ आम्ही न देखो अवगुणा २०६ मज नाही तुझ्या ज्ञान २०७ काय माझे संत पाहती ज २०८ जीवाचे जीवन अमृताची २०९ आता मी सर्वथा नव्हे २१० केले नाही मनी तया घड २११ हित व्हावे तरी दंभ द २१२ हो का नर अथवा नारी । २१३ हरीची हरीकथा नावडे ज २१४ उपेक्षिला येणे कोणी २१५ आवडी सारिखे संपादिले २१६ धन्य मी मानीन आपुले २१७ आवडी न पुरे सेविता न २१८ नाही त्रिभुवनी सुख य २१९ मायबापापुढे लाडीके ल २२० उत्तम घालावे आमुचिये २२१ आठवूंचि नेदी आवडी आण २२२ आम्हा अळंकार मुद्रां २२३ चला पंढरीसी जाऊ । रख २२४ पैल घरी जाली चोरी । २२५ किती वेळी खादला दगा २२६ मुदलामध्ये पडे तोटा २२७ निरोप सांगता । न धरी २२८ शूरत्वासी मोल । नये २२९ हरीच्या दासा भये । ऐ २३० दासा सर्वकाळ । तेथे २३१ आमचा स्वदेश । भुवनत् २३२ काय ढोरापुढे घालूनि २३३ आनंदे एकांती प्रेमे २३४ मोक्षपदे तुच्छ केली २३५ नको बोलो भांडा । खीळ २३६ अति जाले उत्तम वेश्य २३७ शूरा साजती हतियारे । २३८ काय केले जळचरी । ढीव २३९ वाईटाने भले । हीने द २४० असो खळ ऐसे फार । आम् २४१ संत पंढरीस जाती । नि २४२ इच्छेचे पाहिले । डोळ २४३ यज्ञनिमित्त ते शरिरा २४४ संध्या कर्म ध्यान जप २४५ दुष्टाचे चिंतन भिन्न २४६ कासियाने पूजा करू के २४७ गाता ऐकता कांटाळा जो २४८ तुझे म्हणविता काय ना २४९ जाऊनिया तीर्था काय त २५० बैसोनि निवांत शुद्ध २५१ धन्य पुंडलिका बहु बर २५२ धन्य ते पंढरी धन्य भ २५३ मायबाप करिती चिंता । २५४ मन माझे चपळ न राहे न २५५ मागतियाचे दोनचि कर । २५६ जिचे पीडे बाळ । प्रा २५७ यावे माहेरास । हेच स २५८ लेकराचे हित । वाहे म २५९ आम्हा गांजी जन । तरि २६० तुम्ही पाय संती । मा २६१ काळाचे ही काळ । आम्ह २६२ जन्मा येऊन उदार जाला २६३ जाणे वर्तमान । परि त २६४ घातला दुकान । पढीये २६५ सादाविले एका । सरे अ २६६ तडामोडी करा । परि उत २६७ नसावे ओशाळ । मग मानि २६८ चित्त शुद्ध तरी शत्र २६९ लाज वाटे मज मानिती ह २७० बोलविसी माझे मुखे । २७१ पतिव्रते आनंद मनी । २७२ चालिती आड वाटा । आणि २७३ कुळाचे दैवत ज्याचे प २७४ चंदनाचे गावी सर्पाच् २७५ अवघिया चाडा कुंठीत क २७६ आणिका छळावया जालासी २७७ तुज दिले आता करी यत् २७८ स्वये पाक करी । संशय २७९ माझिया संचिता । दृढ २८० लोकमान देहसुख । संपि २८१ तुझा म्हणवून तुज नेण २८२ उद्धव अक्रूरासी । आण २८३ मागता भिकारी जालो तु २८४ न मनी नाम न मनी त्या २८५ दिनेदिने शंका वाटे । २८६ माझे मज आता न देखे न २८७ नाम गोड नाम गोड । पु २८८ धालो सुखे ढेकर देऊ । २८९ ऐकल्या नव्हे खेळ चां २९० बोलविले जेणे । तोचि २९१ का हो तुम्ही माझी वद २९२ सेवकासी आज्ञा स्वामी २९३ नये पुसो आज्ञा केली २९४ बळिवंत आम्ही समर्थाच २९५ एक गावे आह्मी विठोबा २९६ वाचा चापल्ये बहु जाल २९७ आता काढाकाढी करो गा २९८ सज्जन तो शब्द सत्य ज २९९ तुझे नाम मुखी न घेता ३०० म्हणसी होऊनी निश्चिं ३०१ पांडुरंगे ये वो पांड ३०२ कवणाचे कारण न लगेचि ३०३ सिणलो दातारा करिता व ३०४ देवाचा भक्त तो देवास ३०५ कस्तुरी भिनली जये मृ ३०६ अनुहात ध्वनि वाहे सक ३०७ नेणे अर्थ काही नव्हत ३०८ देवासी लागावे सकळांस ३०९ घेईन मी जन्म याजसाठी ३१० देवा तुज मज पण । पाह ३११ लापणिक शब्दे नातुडे ३१२ नव्हे ब्रम्हज्ञान बो ३१३ गंगाजळा पाही पाठी पो ३१४ परिस काय धातु सोने न ३१५ तोडुनि पुष्पवटिका फळ ३१६ संसाराच्या भेणे । पळ ३१७ आपण काय सादर । विशी ३१८ चित्त तुझ्या पायी । ३१९ आम्ही पतित म्हणोनि त ३२० काग बग रिठा मारिले ब ३२१ तुजविण देवा । कोणा म ३२२ आम्हा सर्वभावे हे चि ३२३ नव्हे काही कवणाचा । ३२४ नेघे तुझे नाम । न कर ३२५ रज्जु धरूनिया हाती । ३२६ व्यवहार तो खोटा । आत ३२७ लटिकाचि केला । सोंग ३२८ दाखवूनि आस । केला बह ३२९ ठाव नाही बुड । घरे व ३३० लाज ना विचार । बाजार ३३१ श्वाना दिली सवे । पा ३३२ वटवट केली । न विचारि ३३३ जीवे व्हावे साटी । प ३३४ आता पंढरीराया । माझ् ३३५ कवतुकवाणे । बोलो बोब ३३६ असो मागे जाले । पुढे ३३७ मातेविण बाळा । आणिक ३३८ तुजऐसा कोणी न देखे उ ३३९ काय तुझे उपकार पांडु ३४० वाळूनिया जन सांडी मज ३४१ सांगतो या मना ते माझ ३४२ आता नको चुको आपुल्या ३४३ मुखे बोलावे ते जीविं ३४४ कामातुरा भय लाज ना व ३४५ बांधी सोडी हे तो धन् ३४६ कवण जन्मता कवण जन्मव ३४७ जेथे देखे तेथे तुझीच ३४८ जे दोष घडले न फिटे क ३४९ हरीकथेची आवडी देवा । ३५० साधन संपत्ती हेचि मा ३५१ यथार्थवादे तुज न वर् ३५२ कृष्ण ध्याता चित्ती ३५३ डोळिया पाझर कंठ माझा ३५४ काय करू या मना आता । ३५५ कंथा प्रावर्ण । नव्ह ३५६ पडोनिया राही । उगाच ३५७ देवाचे घरी देवे केले ३५८ जतन करा रे जतन करा । ३५९ काळोखी खाऊन कैवाड के ३६० जाय परते काय आणिला क ३६१ अनुभवे कळो येते पांड ३६२ तुजकरिता होते आनाचे ३६३ फळ देंठींहून झडे । म ३६४ अगी देखोनिया सती । अ ३६५ फळ पिके देठी । निमित ३६६ हालवूनि खुंट । आधी क ३६७ धावे माते सोई । बाळ ३६८ भोग द्यावे देवा । त् ३६९ पायाच्या प्रसादे । क ३७० जयांचे अंगले लेता ना ३७१ न बोलावे परी पडिला प ३७२ नाही जाले मोल कळे दे ३७३ कैसा कृपाळु हे न कळस ३७४ चुकलिया आम्हा करितसा ३७५ कृपावंत कोप न धरावा ३७६ आता तुझा भाव कळो आला ३७७ जन पूजी याचा मज का आ ३७८ आमची का नये तुह्मासी ३७९ तुम्हा आम्हा तुटी हो ३८० देव मजुर देव मजुर । ३८१ देव दयाळ देव दयाळ । ३८२ देव बासर देव बासर । ३८३ देव निढळ देव निढळ । ३८४ देव बराडी देव बराडी ३८५ देव भला देव भला । मि ३८६ देव पाहो देव पाहो । ३८७ देव आमचा देव आमचा । ३८८ जाऊ देवाचिया गावा । ३८९ प्रेम तेथे वास करी । ३९० संत मानितील मज । तेण ३९१ नाही तुह्मी केला । अ ३९२ आता चक्रधरा । झणी आह ३९३ मज ऐसे कोण उद्धरिले ३९४ काय ते सामर्थ्य न चल ३९५ बळ बुद्धी वेचुनिया श ३९६ न म्हणे साना थोर । द ३९७ इच्छा चाड नाही । न ध ३९८ तरले ते मागे आपुलिया ३९९ कवणांशी भांडो कोण मा ४०० आळविता कंठ शोकला भीत ४०१ नाही काष्ठाचा गुमान ४०२ भावाचिया बळे । आह्मी ४०३ भावापुढे बळ । नाही क ४०४ सत्तावर्त्ते मन । पा ४०५ खावे ल्यावे द्यावे । ४०६ आता बरे जाले । माझे ४०७ संचितचि खावे । पुढे ४०८ ज्याचे गावी केला वास ४०९ माझा तुह्मी देवा केल ४१० तोंडे बोलावे ते तरी ४११ न पालटे एक । भक्त भो ४१२ मना एक करी । म्हणे ज ४१३ न राहे क्षण एक वैकुं ४१४ स्वल्प वाटे चला जाऊ ४१५ आनंदाच्या कोटी । साठ ४१६ चाहाडाची माता । व्यभ ४१७ सापे ज्यासी खावे । त ४१८ खडा रवाळी साकर । जाल ४१९ आम्ही जाणो तुझा भाव ४२० काही बोलिलो बोबडे । ४२१ बहु भितो जाणपणा । आड ४२२ देवा आता ऐसा करी उपक ४२३ तुज न करिता काय नव्ह ४२४ मज त्याची भीड नुलंघव ४२५ जेथे जातो तेथे तू मा ४२६ तुझे पाय माझे राहिये ४२७ जाले पीक आम्हा अवघा ४२८ साधने आमुची आज्ञेची ४२९ शुभ जाल्या दिशा अवघा ४३० पाप पुण्य दोन्ही वाह ४३१ आमुची जिवलगे सज्जन स ४३२ न्यावयासी मूळ पाठवील ४३३ पाळीला विधी तो आजि फ ४३४ हित तेचि एक राम कंठी ४३५ माझिये जातीचे मज भेट ४३६ आमुचे जीवन हे कथाअमृ ४३७ जोडिले ते आता न सरे ४३८ भक्तीभावे आह्मी बांध ४३९ पर्जन्ये पडावे आपुल् ४४० धीर तो कारण एकविधभाव ४४१ देहबुद्धी वसे जयाचिय ४४२ जिकडे जाय तिकडे सवे ४४३ स्मराता का घडे नास । ४४४ आधी नाही कळो आला हा ४४५ आता बरे झाले । माझे ४४६ बोलिलो ते धर्म अनुभव ४४७ ज्याचे माथा जो जो भा ४४८ निंबाचिया झाडा साकरे ४४९ दुबळे सदैवा । म्हणे ४५० माझी आता लोक सुखे नि ४५१ ढेंकणाचे संगे हिरा ज ४५२ नामे स्नानसंध्या केल ४५३ वैष्णवांची कीर्ती गा ४५४ बोलिलो जैसे बोलविले ४५५ संतांचे घरींचा दास म ४५६ एक शेरा अन्ना चाड । ४५७ आले धरायच पेठे । पुढ ४५८ लाभ जाला बहुता दिसी ४५९ सुखाचे ओतले । दिसे श ४६० झरा लागला सुखाचा । ऐ ४६१ आम्ही बोलो ते तुज कळ ४६२ उमटे ते ठायी । तुझे ४६३ केला पण सांडी । ऐसिय ४६४ न व्हावे ते जाले । त ४६५ पतित मिरासी । ते म्य ४६६ करिता वेरझारा । उभा ४६७ नाही देणे घेणे । गोव ४६८ सिंचन करिता मूळ । वृ ४६९ करू याची कथा नामाचा ४७० काय सर्प खातो अन्न । ४७१ मदे मातले नागवेचि ना ४७२ भाविका हे वर्म सापडल ४७३ भक्त समागमे सर्वभावे ४७४ परमअमृते रसना ओलावली ४७५ कासया गुणदोष पाहो आण ४७६ काळ जवळचि उभा नेणा । ४७७ दुष्ट भूषण सज्जनाचे ४७८ साहोनि टांकीघाये । प ४७९ तेणे वेशे माझी चोरिल ४८० कथा पुराण ऐकता । झोप ४८१ संदेह बाधक आप आपणाते ४८२ कथे उभा अंग राखेल जो ४८३ नावडे ज्या कथा उठोनि ४८४ जवळी नाही चित्त । का ४८५ दुर्बळा वाणीच्या एक ४८६ परिमळे काष्ठ ताजवा त ४८७ नाही आम्हा शत्रु सोई ४८८ गर्भी असता बाळा । को ४८९ न म्हणे कोणा सिद्ध स ४९० अग्निमाजी गेले । अग् ४९१ ऐशा भाग्ये ज्यालो । ४९२ करिता या सुखा । अंतप ४९३ वेद जया गाती । आम्हा ४९४ तुम्ही तरी हो श्रीपत ४९५ मी याचक तू दाता । का ४९६ तुझे पोटी ठाव । व्हा ४९७ दारी परोवरी । कुडी क ४९८ मज कोणी काही करी । उ ४९९ जोडोनिया कर । उभा रा

📖 संत तुकाराम सार्थ गाथा