2129.
श्रीसंतांचिया माथा चरणांवरी । साष्टांग हे करी दंडवत ॥१॥
विश्रांती पावलो सांभाळउत्तरी । वाढले अंतरी प्रेमसुखे ॥धृपद॥
डौरली हे काया कृपेच्या वोरसे । नव्हे अनारिसे उद्धरलो ॥२॥
तुका म्हणे मज न घडता सेवा । पूर्वपुण्य ठेवा वोढवला ॥३॥

अर्थ :
मी श्रेष्ठ श्री संतांच्या चरणांवर माझा माथा टेकून त्यांना साष्टांग दंडवत करीत आहे. हे संत हो तुम्ही मला जो उपदेश केला आहे त्याचा तुम्ही कृपया सांभाळ करावा आणि त्या उपदेशामुळेच मी समाधानी पावलो आहे आणि माझ्या अंतरंगात त्यामुळे भक्ती प्रेमसुख वाढले आहे. अहो तुमच्या कृपेच्या छत्र छायेमुळे माझे शरीर अतिशय तजेलदार झाले आहे एवढेच नाही तर आता माझा उद्धार झाला म्हणजे मी उद्धारलो यात कोणत्या प्रकारचा संशयच राहिला नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात हे संत जन हो माझ्याकडून तुमची कोणत्याही प्रकारची सेवा घडली नाही परंतु माझे पूर्वपुण्य चांगले होते त्यामुळे तुमच्या कृपेचा ठेवा माझ्याकडे आपोआप ओढला गेला आहे.