जग तरि आम्हा देव । प
737.
जग तरि आम्हा देव । परि हे निंदितो स्वभाव ॥१॥
येतो हिताचा कळवळा । पडती हाती म्हणूनी काळा ॥धृपद॥
नाही कोणी सखा । आम्हा निपराघ पारिखा ॥२॥
उपक्रमे वदे । तुका वर्मासी ते भेदे ॥३॥
अर्थ :
जग हे सर्व देवा प्रमाणेच आहे परंतु जे वाईट स्वभावाचे लोक आहेत त्यांची आम्ही निंदाच करतो. पण ते काळाच्या तोंडात पडणार हे पाहून आम्हाला त्यांच्या हिताचा कळवळा येतो. आमचा कोणीही सखा मित्र नाही आणि कोणीही परका नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात आम्ही अगदी स्पष्ट बोलतो पण ज्यांच्या अंगी दोष आहेत त्यांना आमचे बोलणे वर्मी लागते.
