2541.
जपाचे निमित्त झोपेचा पसर । देहाचा विसरू पाडूनिया ॥१॥
ऐसी ती भजने अमंगळवाणी । सोंगसंपादणी बहुरूप्याची ॥धृपद॥
सेवेसी विकिले देहाचिये आसे । तया कोठे असे उरला देव ॥२॥
तुका म्हणे मानदंभ जया चित्ती । तयाची फजीती करू आम्ही ॥३॥

अर्थ :
जपाचे निमित्त करून देहभान विसरून झोप घेतो. अशा व्यक्तीचे भजन म्हणजे अमंगळवाणीच असते बहुरूपी सोंग संपादन करतो त्याप्रमाणेच तो असतो. जो देहाच्या इच्छा पूर्ण करण्याकरता देवाच्या सेवेला मुकला देहाचे पालन पोषण करण्याकरता जो भक्ती व्यवसाय म्हणून करतो त्यांना देव कसा प्राप्त होईल. तुकाराम महाराज म्हणतात ज्याच्या चित्तामध्ये मान सन्मान आणि दंभ आहे त्याची आम्ही फजिती करू.