558.
काय उणे जाले तुज समर्थासी । ऐसा मजपाशी कोण दोष ॥१॥
जो तू माझा न करिसी अंगीकार । सांगेन वेव्हार संतांमधी ॥२॥
तुजविण रत आणिकाचे ठायी । ऐसे कोण ग्वाही दावी मज ॥३॥
तुका म्हणे काय धरूनी गुमान । सांग उगवून पांडुरंगा ॥४॥

अर्थ :
हे देवा तू सर्व समर्थ, त्रिभुवनाचा स्वामी आहेस. माझ्या अंगी तरी कोणता मोठा दोष आहे ? तू जर माझा स्वीकार केला नाहिस, तर संतांमध्ये मी हे स्पष्ट पणे सांगेन. देवा अरे तुझ्या शिवाय मी इतर दैवताच्या ठिकाणी रममाण झालो आहे, अशी साक्ष कोणी तुला देते का पहा. तुकाराम महाराज म्हणतात आता उगाच काय गुमान बसला आहेस ? मला सर्व गोष्टी तूच समजून सांग.