1619.
किती वेळा जन्मा यावे । नित्य व्हावे फजीत ॥१॥
म्हणऊनि जीव भ्याला । शरण गेला विठोबासी ॥धृपद॥
प्रारब्ध हे पाठी गाढे । न सरे पुढे चालत ॥२॥
तुका म्हणे रोकडी हे । होती पाहे फजीती ॥३॥

अर्थ :
किती वेळा जन्माला यावे आणि किती वेळा या संसार दुखाने फजित व्हावे ? म्हणून माझा जीव भ्याला आणि विठोबाला शरण गेला. माझे प्रारब्ध कर्म बलवान आहेत त्यामुळे मी कितीही पुढे गेलो तरी ते संपतच नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात हे देवा माझी अशी रोकडी फजिती होत आहे ते तुम्ही जाणून घ्यावे.