1948.
ज्याचे माथा जो जो भार । तोची फार तयासी ॥१॥
मागे पुढे अवघे रिते । कळो येते अनुभवे ॥धृपद॥
परिसा अंगी अमूप सोने । पोटी हीन धातूचे ॥२॥
आपुला तो करी धर्म । जाणे वर्म तुका ते ॥३॥

अर्थ :
ज्याच्या त्याच्या विद्वत्ता सत्ता संपत्ती प्रमाणे त्याच्या माथ्यावर मोठेपणाचा भार असतो आणि तोच त्याला फार झालेला असतो. परंतु मागे पुढे हा मोठेपणाचा भार व्यर्थ आहे हे अनुभवाने कळून येते. परिसाच्या अंगी अगदी हीन जातीच्या धातूला (लोखंड) देखील सोने करण्याचे सामर्थ्य आहे परंतु परीस स्वतः सोने न होता हीनच राहतो. तुकाराम महाराज म्हणतात त्यामुळेच मी माझे धर्मकार्य म्हणजे हरिनामाचे नामसंकीर्तन करण्याचे करतो आहे आणि मोठेपणाच्या भरीस मी पडत नाही त्यामुळे माझा कोणताही फायदा होणार नाही हे वर्म मी जाणतो.