3286.
पेणावले ढोर मार खाय पाठी । बैसले ते नुठी तेथूनिया ॥१॥
तैसी माझ्या मना परी झाली देवा । धावे अहंभावा सांडवलो ॥धृपद॥
कडा घाली उडी मागिलांच्या भेणे । पडणे मरणे न कळेचि ॥२॥
तुका म्हणे झालो त्यापरी दुःखित । असे बोलावीत पांडुरंगा ॥३॥

अर्थ :
जे जनावर उठवणीस आले आहे ते पाठीवर मार खाते पण बसल्या जागेवरुन उठत नाही. त्याप्रमाणेच देवा माझ्या मनाची अवस्था झाली आहे कितीही सद्विचार ऐकले तरी ते मनाला पटत नाहीत आता तू माझ्या मदतीसाठी देवा धाव मी सर्व अभिमान टाकून दिला आहे. आपले प्राण घेण्यासाठी जर आपल्या मागे कोणी धावले तर आपण पर्वताच्या कडेवरुन खाली उडी मारु पण उडी मारताना आपण पडू आपण मरु हे कळतच नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे पाडूरंगा अगदी त्याप्रमाणे मी दु:खित झालो आहे त्यामुळेच मी तुला बोलावित आहे.