653.
जीव खादला दैवते । माझा येणे महाभूते । झोंबले निरुते । काही करिता न सुटे ॥१॥
आता करू काय । न चले करिता उपाय । तुम्हा आम्हा सये । विघडाविघड केली ॥धृपद॥
बोलता दुश्चिती । मी वो पडियेले भ्रांती । आठव हा चित्ती । न ये म्हणता मी माझे ॥२॥
भलतेचि चावळे । जना अवघिया वेगळे । नाठवती बाळे । आपपर सारिखे ॥३॥
नका बोलो सये । मज वचन न साहे । बैसाल त्या राहे । उग्या वाचा खुंटोनी ॥४॥
तुम्हा आम्हा भेटी । नाही जाली जीवेसाठी । तुका म्हणे दृष्टी । पाहा जवळी आहे तो ॥५॥

अर्थ :
व्दैत रुपी बुद्धीला अव्दैत रूपी बुद्धी म्हणते, महाभूत रूपी विष्णू दैवताने माझा जीव खाल्ला आहे अशाप्रकारचे भूत माझ्या अंगाला लागले आहे ते काही केल्या माझ्या शरीराला सोडत नाही. ते भूत काही केल्या माझ्यापासून वेगळेच होत नाही त्याच्यापुढे काही उपायही चालत नाही. या महाभूताने तुझा (व्दैतबुद्धे) व आमचा विघडा विघड केला म्हणजे वियोग केला आहे. असे बोलताना अरे मी भ्रांतीत पडलो मला मी म्हणण्याचे सुद्धा भान राहिले नाही. मी भलतेच बरळतो आहे. लोकापासून मी वेगळा झालो आहे, मला माझे मुल बाळ काही आठवत नाही. सये (व्दैतबुद्धे) तू मुळीच बोलू नको कारण मला एक शब्दही सहन नाही. वाचा खुंटोनी (बंद) करून ज्यांना इथे बसायचे असेल त्यांनी राहावे. तुकाराम महाराज म्हणतात तुझी व माझी भेट यापुढे होणारच नाही. तुम्ही निट पहा, माझा जीवच हरी रूप झाला आहे हरी माझ्या नेहमी दृष्टी जवळ आहे हे तुम्हाला दिसून येईल.