947.
जीव तोचि देव भोजन ते भक्ती । मरण तेचि मुक्ति पाखांड्याची ॥१॥
पिंडाच्या पोषके नागविले जन । लटिके पुराण केले वेद ॥धृपद॥
मना आला तैसा करिती विचार । म्हणती संसार नाही पुन्हा ॥२॥
तुका म्हणे पाठी उठती यमदंड । पापपुण्य लंड न विचारीती ॥३॥

अर्थ :
पाखंडी माणसांची वृत्ती म्हणजे जीव म्हणजे मी देव भोजन म्हणजे भक्ती आणि मरण म्हणजे मुक्ती अशी असते. या पिंडाला म्हणजे देहाला सांभाळणाऱ्या लोकांनी लोकांची फसवणूक करू वेद व पुराणांना खोटे ठरविले. असे पाखंडी मनाला येईल ते विचार करतात व म्हन्रतात संसार पुन्हा पुन्हा नाही म्हणजे जन्म मरण पुन्हा पुन्हा नाही. असे लंड (महाराजांनी धिक्कारार्थी उच्चारलेला शब्द) माणसे यांच्या पाठीवर यम दंड उठणार आहे कि जी पाप पुण्य याचा विचार देखील करत नाही.