236.
आम्ही वैकुंठवासी । आलो याचि कारणासी । बोलिले जे ॠषी । साच भावे वर्ताया ॥१॥
झाडू संतांचे मारग । आडराने भरले जग । उच्छिष्टाचा भाग । शेष उरले ते सेवू ॥धृपद॥
अर्थे लोपली पुराणे । नाश केला शब्दज्ञाने । विषयलोभी मन । साधन हे बुडविली ॥२॥
पिटू भक्तिचा डांगोरा । कळिकाळासी दरारा । तुका म्हणे करा । जय जयकार आनंदे ॥३॥

अर्थ :
आहो आम्ही वैकुंठाचे वासी आहोत परंतु आम्ही या भूतलावर पुराणातीला ऋषी मुनींनी जे वचन सांगितलेले आहेत भक्ती आचरण कसे करावे त्याचे प्रत्येक्ष अचारण करून दाखविणे यासाठी आलो आहोत. संतांचे मार्ग आम्ही झाडू अज्ञानरूपी जे जंगल आहे आम्ही ते साफ करू संतांचे उच्छिष्ट जे राहील ते आम्ही अतिशय आदराने सेवन ग्रहण करू. पुराणात जे अर्थे सांगितले आहेत त्याचा या शब्द ज्ञानी लोकांनी नाश केला आहे विषय लोभी झालेले माणसांनी पारमार्थिक साधने नष्ट केली आहेत. तुकाराम महाराज म्हणतात आम्ही भक्तीचा डांगोरा पिटू व त्यामुळे काळी काळास हि दरारा सुटतो व या कारण मुळे च हरी नामाचा आंनदाने जयजय कर करा.