1602.
आता माझ्या मायबापा । तू या पापा प्रायिश्चत्त ॥१॥
फजित हे केले खळ । तो विटाळ निवारी ॥धृपद॥
प्रेम आता पाजी रस । करी वास अंतरी ॥२॥
तुका म्हणे पांडुरंगा । जिवलगा माझिया ॥३॥

अर्थ :
हे माझ्या मायबापा आता तूच माझ्या पापाला प्रायचित्त देऊ शकतो. देवा ते पाप म्हणजे मी आजपर्यंत अनेक दुष्ट, अज्ञानी, वेड्या मनुष्यांची बोलून फजिती केली त्याचा मला विटाळ झाला आहे तो विटाळ तूच निवारण करून टाक. देवा आता तू मला तुझा प्रेम रस पान द्यावे आणि माझ्या अंतःकरणात तुझा वास कर. तुकाराम महाराज म्हणतात हे पांडुरंगा तूच माझ्या जिवाचा जिवलग आहेस.