665.
काम क्रोध माझे जीताती शरीरी । कोवळे ते वरी बोलतसे ॥१॥
कैसा सरता जालो तुझ्या पायी । पांडुरंगा काही न कळे हे ॥धृपद॥
पुराणीची ग्वाही वदतील संत । तैसे नाही चित्त शुद्ध झाले ॥२॥
तुका म्हणे मज आणूनि अनुभवा । दाखवी हे देवा साच खरे ॥३॥

अर्थ :
काम क्रोध हे माझ्या शरीरात भरलेले आहे पण मी मात्र वरवर कोवळे (मृदू) बोलतो. मी असा असून सुद्धा तुमच्या पायाशी बसण्याची परवानगी मला कशी मिळाली, हे माझे मलाच कळत नाही. संतानी पुराणातील अनुभव देवून चित्त शुद्ध कशा प्रकारे असले पाहिजे हे सांगितले आहे परंतु माझे चित्त अजून शुद्ध झाले नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात चित्त शुद्धी कशी असते हे मला अनुभवाद्वारे दाखून द्या.