3690.
(काला)
पळाले ते भ्याड । त्यांसि येथे झाला नाड ॥१॥
धीट घेती धणीवरी । शिंकी उतरितो हरी ॥धृपद॥
आपुलिया मती । पडली विचारी ती रिती ॥२॥
तुका म्हणे घ्या रे पया । कै पावाल या ठाया ॥३॥

अर्थ :
जे घाब्रट होते, ते पळून गेले. त्यांचा भित्रेपणा त्यांच्या हिताच्या आड आला. हरीने शिंकाळी उतरवली. जे धाडसी होते, त्यांना भरपूर मिळाले. जे स्वतः च्या बुध्दीने विचार करात बसले, ते उपाशी राहिले. तुकाराम महाराज म्हणतात, अरे' तुम्ही 'दूध घ्या पुन्हा इथे कधी यायला मिळणार आहे?