240.
पराविया नारी रखुमाईसमान । हे गेले नेमून ठायीचेचि ॥१॥
जाई वो तू माते न करी सायास । आम्ही विष्णुदास तैसे नव्हो ॥धृपद॥
न साहावे मज तुझे हे पतन । नको हे वचन दुष्ट वदो ॥२॥
तुका म्हणे तुज पाहिजे भ्रतार । तरी काय नर थोडे झाले ॥३॥

अर्थ :
परनारी हि रखुमाई समान मानल्याने काही वाईट आहे काय ? एका बाईला उद्देशून महाराज म्हणतात कि हे माते तू येथून जा आम्ही विष्णु दास आहोत आम्ही तुला जसे वाटतो आहोत आम्ही तसे नाही. तुझे हे चाललेले पतन मला सहन होत नाही तू दुष्ट वचन वदत जाऊ नकोस. तुकाराम महाराज म्हणतात अरे तुला पती पाहिजेच असेल तर या जगात पुरुष भरपुर आहेत.