धरियेली सोंगे । येणे
1631.
धरियेली सोंगे । येणे अवघी पांडुरंगे ॥१॥
ते हे ब्रम्ह विटेवरी । उभे चंद्रभागे तिरी ॥धृपद॥
अंतर्व्यापी बाही । धांडोळिता कोठे नोहे ॥२॥
योग याग तपे । ज्याकारणे दानजपे ॥३॥
दिले नेदी जति । भोग सकळ ज्या होती ॥४॥
अवघी लीळा पाहे । तुका म्हणे दासा साहे ॥५॥
अर्थ :
पांडुरंगाने अनेक प्रकारचे सोंगे संपादन केले आहेत आणि तेच ब्रम्ह चंद्रभागेच्या तिरी विटेवर उभे आहे. आणि तेच ब्रम्ह सर्वाच्या अंतरंगात व बाह्य रंगात व्यापलेले आहे आणि त्याचा शोध घ्यायला गेले तर तो सापडत नाही. ज्याच्यासाठी योग, याग, तप, दान, जप इत्यादी साधने केली जातात व कोणी त्याला कोणत्याही प्रकारचे भोग दिले किंवा नाही दिले तरी ते भोग तो भोगत असतो. तुकाराम महाराज म्हणतात जगाची प्रलय, उत्पत्ती आणि स्थिती ही ज्याची लीला आहे तोच भक्तांनाही सहाय्य करतो हीच त्याची लीला आहे.
