2426.
पाठी लागे तया दवडी दुरी । घाली या बाहेरी संवसारा ॥१॥
येउनि दडे तुमच्या पायी । धावे तई छो म्हणा ॥धृपद॥
पारखियाचा वास पडे । खटबड उठी ते ॥२॥
तुका म्हणे लाविला धाक । नेदी ताक खाऊ कोणी ॥३॥

अर्थ :
देवा मी ज्याच्या पाठिमागे लागतो त्याचा पाठलाग दूर पर्यंत करतो व त्याला संसाराच्या बाहेर घालवीत असतो. देवा ज्या वेळी मला उपदेश रुपी कर्म नसते त्यावेळी मी तुमच्या पाया जवळ येऊन दडून बसतो आणि तुम्ही मला छो म्हटले की मी लगेच संसारिक लोकांचा उध्दार करण्याकरता धावत जाईन. परमार्थामध्ये खरी पारख असणारे संत मुनी जण यांचा मला वास लागला की मी लगेच खडबडून उठत असतो. तुकाराम महाराज म्हणतात माझ्या धन्याने मला असा धाक लावला आहे की मी मृत्युलोकातील जड जीव अज्ञानी लोकांना संसार रुपी ताक खाऊ देऊ नये आणि मी ते कोणाला खाऊ देणारच नाही.