2537.
वचनाचा अनुभव हाती । बोलविती देव मज ॥१॥
परि हे न कळे अभाविका । जडलोका जिवांसी ॥धृपद॥
अनुश्रुत हे प्रसादिक । कृपा भीक स्वामीची ॥२॥
तुका म्हणे वरावरी । जातो तरी सांगत ॥३॥

अर्थ :
मी जे काही बोलत आहे त्याविषयी माझ्या हातात अनुभव आहे आणि मी बोलत नसून प्रत्यक्ष देवच मला बोलवीत आहे. परंतु हे अभावीक आणि मूर्ख लोकांना कळत नाही. मी जे काही अभंगरूपी शब्द बोलत आहे ते यापूर्वी कधीही न ऐकलेले आणि प्रासादिक आहेत याला कारण म्हणजे माझ्या स्वामिने माझ्यावर त्याच्या कृपेची भिक घातलेली आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात मी हे रहस्य लोकांना सारखे वरवर सांगत जात आहे.