229.
मी दास तयाचा जया चाड नाही । सुख दुःख दोहाविरहित जो ॥१॥
राहिलासे उभा भिवरेच्या तीरी । कट दोही करी धरोनिया ॥धृपद॥
नवल काई तरी पाचारिता पावे । न त्वरित धावे भक्तीकाजे ॥२॥
सर्व भार माझा त्यासी आहे चिंता । तोचि माझा दाता स्वहिताचा ॥३॥
तुका म्हणे त्यास गाईन मी गीती । आणीक ते चित्ती न धरी काही ॥४॥

अर्थ :
मी त्याचा दास झालो आहे ज्याला कसलीही इच्छा नाही सुख व दुख या दोन्हीच्या पलीकडे आहे अशाचा मी दास झालो म्हणजे देवाचा. असा तो देव भिवरे च्या तीरी कमरेवर हात ठेऊन उभा आहे. आहो हा देव हाक मारली कि लगेच धावतो आणि भक्तांचे कार्य करण्या करिता तो त्वरेने येतो. माझा सर्व भार त्याच्या वर आहे व माझी सर्व चिंताही तोच करतो व तोच माझ्या स्वहिताचा विचार करणारा आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात मी त्याच विठोबाचे गीत माझ्या मुखाने गाईन व त्या वाचून दुसरे काही चित्तात येऊ देणार नाही.