2122.
चातुर्‍याच्या अनंतकळा । सत्या विरळा जाणत ॥१॥
हांसत्यासवे हासे जन । रडता भिन्न पालटे ॥धृपद॥
जळो ऐसे वांजट बोल । गुणा मोल भूस मिथ्या ॥२॥
तुका म्हणे अंधळ्याऐसे । वोंगळ पिसे कौतुक ॥३॥

अर्थ :
चातुर्य करण्याच्या अनेक प्रकारच्या लीला आहेत परंतु त्यामध्ये खरी कोणती आहे हे जाणनारा सगळ्यापेक्षा वेगळा असतो. काही माणसे असे असतात की लोक हसू लागले म्हणून ते ही हसू लागतात आणि काही लोक रडू लागले की त्यांच्याकडे बघून ते ही रडू लागतात. काही काही लोक वरवर केवळ परमार्थिक बोल बोलतात परंतु अशा वांजट बोलाला आग लागो कारण सद्गुणा शिवाय कोणालाही किंमत नसते जसे धान्य बाजूला काढले की भुस मिथ्या ठरते अगदी त्याप्रमाणे. तुकाराम महाराज म्हणतात जे लोक वेडे आहेत ते डोळ्याला काहीतरी बांधतात आणि उगाचच आंधळ्यासारखे चालतात व हसत असतात.