736.
कुचराचे श्रवण । गुणदोषावरी मन ॥१॥
असोनिया नसे कथे । मूर्ख अभागी ते तेथे ॥धृपद॥
निरर्थक कारणी । कान डोळे वेची वाणी ॥२॥
पापाचे सांगाती । तोंडी ओढाळाचे माती ॥३॥
हिताचिया नावे । वोस पडिले देहभावे ॥४॥
फजीत करूनि सोडी । तुका करी बोडाबोडी ॥५॥

अर्थ :
कुच्चर श्रोते वक्त्यांच्या दोषा कडेच पाहतात. कथा चालू असतना देखील असे मूर्ख श्रोते तेथे असले तरी तेथे नसल्यासारखे समजावे. ते आपले कान, डोळे आणि वाणी निष्कारण दुसरीकडे खर्च करतात. अश्या मूर्ख व ओढाळ लोकांच्या पापामुळे त्यांच्या तोंडात मातीच पडते. हिताच्या नावाने त्यांचे देह हे ओस पडले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात अश्या लोकांची आम्ही फजिती करून हजामत करतो.