790.
पंढरीस दुःख न मिळे ओखदा । प्रेमसुख सदा सर्वकाळ ॥१॥
पुंडलिके हाट भरियेली पेठ । अवघे वैकुंठ आणियेले ॥धृपद॥
उदिमासी तुटी नाही कोणा हानि । घेऊनिया धणी लाभ घेती ॥२॥
पुरले देशासी भरले सिगेसी । अवघी पंचक्रोशी दुमदुमीत ॥३॥
तुका म्हणे संता लागलीसे धणी । बैसले राहोनि पंढरीस ॥४॥

अर्थ :
पंढरीस दुखः हे औषधालाही मिळत नाही कारण सुख पांडुरंग रूपाने तेथे असल्या मुळे. पंढरीत पेठ हि पुंडलीकाने वसवली असून त्याने सर्व वैकुंठच या पृथ्वीवर आणले आहे. या ठिकाणी कोणत्याही धंद्याला काहीच तोटा नाही, सर्वाना फायदाच फायदा आहे. या पेठेत सर्व देशाला पुरेल एवढा माल आहे तो माल शीग पर्यंत भरलेला आहे. या मालाने सर्व पंचक्रोशी दुमदुमून गेली आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात संतांना पंढरीत तृप्ती मिळाली आहे, कारण कारण त्यांना येथे पाडूरंगाच्या प्रेम सुखाचा लाभ प्राप्त झाला आहे म्हणून ते पंढरीत बसून राहिले आहेत.