वारकरी रोजनिशी

वारकरी रोजनिशी

संतमांगल्य | संतवाणी | संतसाहित्य | वारकरी संस्कृती

⌕☰
मुख्यपृष्ठसंतग्रंथअभंगशोधऑडिओ
← सर्व अभंग← मागील अभंगपुढील अभंग →
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग   |   डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →
वारकरी रोजनिशी › 3. संत तुकाराम › 1. संत तुकाराम सार्थ गाथा › २. सार्थ अभंग गाथा › २. सार्थ अभंग ५०१ ते १०००

बरे झाले आली ज्याची

🙏 3. संत तुकाराम · ABH-078728 · अभंग क्र. ५२१

521.
बरे झाले आली ज्याची त्याच्या घरा । चुकला पान्हेरा ओढाळांचा ॥१॥
बहु केले दुखी त्यांचिया सांभाळे । आता तोंड काळे तेणे लोभे ॥धृपद॥
त्यांचिया अन्याये भोगा माझे अंग । सकळ ही लाग घ्यावा लागे ॥२॥
नाही कोठे स्थिर राहो दिले क्षण । आजिवरी सिण पावलो तो ॥३॥
वेगळाल्या खोडी केली तडातोडी । सांगावया घडी नाही सुख ॥४॥
निरवूनि तुका चालिला गोवारे । देवापाशी भार सांडवूनि ॥५॥

अर्थ :
देवा फार बरे झाले आपल्या स्थाना वरून बाहेर धावणाऱ्या इंद्रियांना तू आत मध्ये आपल्या स्थानावर स्थिर केले. त्यामुळे ओढाळ इंद्रिये माझ्या ताब्यात आली इंद्रियांना आपल्या ताब्यात घेतांना मला फार दुख झाले परंतु आतामात्र त्या बद्दल असणाऱ्या लाभाचे अथवा लोभाचे तोंड काळे झाले. इंद्रियांनी काही अन्याय केला तर त्याची फळे माझ्या शरीराला भोगावी लागत होती. इंद्रिये सारखी बाहेर धावत असल्या मुळे मला क्षण भर देखील स्थिर राहू दिले नाही. इंद्रियाच्या नादाने आज पर्यंत मला फारच शीण झाला. या इंद्रियांच्या बेताल वागण्या मुळे माझी व ईश्वराची ताटातूट झाली. सांगण्या सारखे सुख त्यांनी मला एक क्षणभर देखील दिले नाही. मी हि इंद्रिय रुपी ओढाळ गुरे देवाला अर्पण केली आहे. आणि सांभाळावयास सांगितली आहे. त्यामुळे मी सर्व दुखातून पार झालो आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात मंगलमय परमार्थाच्या वाटेवरुन चाललो आहे.

📖 वाचा
वारकरी रोजनिशी
संतवाणी • संतसाहित्य • अभंग • ग्रंथ

भक्ती • ज्ञान • वारकरी संस्कृती
⌂मुख्यपृष्ठ⌕शोध 📚ग्रंथ📿अभंग