224.
तेणे सुखे माझे निवविले अंग । विठ्ठल हे जग देखियेले ॥१॥
कवतुके करुणा भाकीतसे लाडे । आवडी बोबडे बोलोनिया ॥धृपद॥
मज नाही दशा अंतरी दुःखाची । भावना भेदाची सर्व गेली ॥२॥
तुका म्हणे सुख झाले माझ्या जीवा । रंगलो केशवा तुझ्या रंगे ॥३॥

अर्थ :
विठ्ठल रुपी जग पहिल्या नंतर व मी हि विठ्ठल रूप झाल्या नंतर मला अतिशय सुख झाले. मी या विठ्ठलाचे लाडाने आणि बोबड्या शब्दाने कवतुकाने करूणा करतो. आहो माझ्या अंतरंगात दुख:च राहिले नाही कारण माझी भावना समूळ गेली आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात हे केशवा माझ्या जीवाला अपार सुख झाले आहे कारण हरीच्या रंगात मी रंगलो आहे.