1681.
वाट पाहे हरी का नये आझूनि । निष्ठुर का मनी धरियेले ॥१॥
काय करू धीर होत नाही जीवा । काय आड ठेवा उभा ठेला ॥धृपद॥
नाही माझा धावा पडियेला कानी । कोठे चक्रपाणी गुंतलेती ॥२॥
नाही कळो आले अंतरा अंतर । कृपावंत फार ऐकतो ॥३॥
बहुता दिसांचे राहिले भातुके । नाही कवतुके कुरवाळिले ॥४॥
तुका म्हणे देई एकवेळा भेटी । शीतळ हे पोटी होईल मग ॥५॥

अर्थ :
संत तुकाराम महाराज म्हणतात मी देवाची वाट पाहत आहे, पण अजून तो का येत नाही? माझ्या मनात तो इतका कठोर (निष्ठुर) का झाला आहे, हे मला समजत नाही. ॥१॥ माझ्या जीवाला धीर राहत नाही. काय करू हे कळत नाही. देव माझ्यापासून दूर राहण्यासाठी काय अडथळा उभा आहे, हेही समजत नाही. ॥धृपद॥ मी केलेली आर्त हाक (धावा) त्याच्या कानापर्यंत पोहोचत नाही का? की चक्र धारण करणारा भगवान (विष्णू) कुठेतरी दुसरीकडे गुंतलेला आहे? ॥२॥ तो सर्वांच्या अंतर्यामी आहे, सर्व जाणणारा आहे, तरीही माझी ही व्यथा त्याला कशी कळत नाही? तो तर फार कृपावंत आहे, सर्व ऐकणारा आहे. ॥३॥ बराच काळ लोटला, पण देवाने मला जणू विसरले आहे. माझ्याकडे प्रेमाने पाहिले नाही, मला कुरवाळले नाही. ॥४॥ तुकाराम महाराज शेवटी म्हणतात देवा, एकदातरी मला भेट दे. तुझ्या भेटीने माझ्या अंत:करणाला शांती मिळेल, माझे मन शांत आणि शीतल होईल. ॥५॥