1834.
जीवे व्हावे साटी । पडे संवसारे तुटी ॥१॥
ऐशी बोलिलो वचने । सवे घेउनि नारायणे ॥धृपद॥
येणे नाही जाणे । केले कोणा न मागणे ॥२॥
नाही जन्मा आलो । करील ऐसे नेदी बोलो ॥३॥
ठाव पुसी सेणे । तुका म्हणे खुंटी येणे ॥४॥

अर्थ :
परमार्थ करण्यासाठी जीवावर उदार व्हावे तरच जन्ममरण रुपी संसारातून आपली सुटका होत असते. नारायणाने गीते मध्ये जो उपदेश सांगितला आहे तोच मी उपदेश, वचन बोलत आहे आणि तोच माझ्या सोबत घेऊन मी सर्वाना सांगत आहे. यापुढे मी जन्मालाच आलो नाही असेच नारायण करील आणि हे पुन्हापुन्हा देखील तो मला सांगायला लावणार नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात अज्ञान रुपी ठिकाण ज्ञानरूपी शेणाने पुसून टाकलं त्यामुळे जन्म-मरण खुंटले आहे.