1032.
जेथे देखे तेथे उभा । अवघ्या गगनाचा गाभा ॥१॥
डोळा बैसले बैसले । ध्यान राहोनि संचले ॥धृपद॥
सरसावले मन । केले सोज्वळ लोचन ॥२॥
तुका म्हणे सवे । आता असिजेत देवे ॥३॥

अर्थ :
जिथे पाहावा तिथे आकाशाचा गाभा तो हरी उभा असलेलाच दिसतो. आणि हेच हरीचे रुप माझ्या डोळयामध्ये वसले आहे व याचेच ध्यान माझ्यामध्ये संचरले आहे. याचे ध्यान करण्याकरता माझे मन सरसावले आहे व हे ज्ञान बघूनच मी माझे डोळे शुध्द केले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, “आता असे झाले आहे की आम्ही जिकडे जावो तिकडे हा हरीच आमच्याबरोबर असतो. ”