1913.
मना एक करी । म्हणे जाईन पंढरी । उभा विटेवरी । तो पाहेन सावळा ॥१॥
करीन सांगसी ते काम । जरी जपसी हे नाम । नित्य वाचे राम । हरी कृष्ण गोविंद ॥धृपद॥
लागे संताचिया पाया । कथे उल्हास गावया । आलो मागावया । शरण देई उचित ॥२॥
नाचे रंगी वाहे टाळी । होय सादर ते काळी । तुका म्हणे मळी । सांडूनिया अंतरीची ॥३॥

अर्थ :
हे मना तु एक गोष्ट कर तु असे म्हण की मी पंढरीला जाईल, आणि तेथे जाऊन मी विटेवर उभा असलेल्या त्या सावळ्या विठोबाला पाहिन असे म्हटले की तुझी एक दिवस इच्छा पूर्ण होईल. अरे मना मी तु सांगितलेली कोणतेही काम करीन जेव्हा तु नित्य स्वरूपात हे नामजप करशील तेंव्हा. हे मना ते नांव म्हणजे राम कृष्ण हरि गोविंद याचे तु नित्य जप करीत रहा. तु कथेमध्ये हरीचे गुण गाण्यासाठी उल्हास मनात धर आणि संतांच्या चरणाला नेहमी लागत जा. अरे मना हेच दान मी तुला मागण्यासाठी शरण आलो आहे त्यामुळे तु मला उचित असे दान द्यावेस. तुकाराम महाराज म्हणतात हे मना अरे तु कथेच्या काळी हरिनाम रंगात नाचत जा आणि हाताने टाळी वाजवत जावेस. आणि हे मना तू तुझ्या अंतकरणातील मळ म्हणजे जे काही विकार आहेत ते टाकून द्यावे.