829.
मज पाहाता हे लटिके सकळ । कोठे मायाजाळ दावी देवा ॥१॥
कोणाचा कोणासी न धरे संबंध । आहे शुद्धबुद्ध ठायीचे ठायी ॥धृपद॥
काढा जी मोह बुंथी जाळे । नका लावू बळे वेड आम्हा ॥२॥
जीव शिव काही ठेवियेली नावे । सत्य तुम्हा ठावे असोनिया ॥३॥
सेवेच्या अभिळासे न धराचि विचार । आम्हा दारोदार हिंडविले ॥४॥
आहे तैसे आता कळलियावरी । परते सांडा दुरी दुजेपण ॥५॥
तुका म्हणे काय छायेचा अभिळासे । हंस पावे नाश तारागणी ॥६॥

अर्थ :
हे देवा मि जे काही पाहिले आहे ते मला आता सगळे खोटे आहे हे माहित झाले आहे. आता मला तुमचे मायाजाळ दाखवा. ह्या जगामध्ये कोणाचा ही कोणाशी ही काहीही संबंध नाही. सर्व जग हे शुद्ध बुद्धिचेच स्वरुप आहे हे मला आता माहित झाले आहे. तुम्ही आमच्यावर जे मोह रूपी पाघरूंन घातले आहे ते तू काढून टाका. आता उगाच आम्हाला या मोहाने वेड लावू नका. तुम्ही एकच स्वरुप आहात मग जिव अणि शिव ही दोन नावे का पडली आहेत तुम्ही सर्व जाणता आहात. हे देवा तुम्हाला आमच्याकडून सेवेची अपेक्षा आहे म्हणून तुम्ही याचा विचार करत नाही आम्हाला तुम्ही दारोदार हिंड़ायला लावले आहे दारोदार म्हणजे जन्म मृत्युच्या फेरयात. आता आम्हाला वास्तविक स्थिती कळली आहे त्यामुळे तुम्ही आता जो तुमचा खोटा द्वैतभाव आहे तो तुम्ही बाजूला सारा. तुकाराम महाराज म्हणतात थोड्याश्या पाण्याचे प्रतिबिंब पडले की ते मोत्यासारखे दिसते आणि त्या लालसेने हंसाला ते मोती वाटते हंस त्या मोत्या जवळ गेला की ते नाश पावते आणि त्याने त्याची फसगत होते.