524.
खरे भांडवल सापडले गाठी । जेणे नये तुटी उदमासी ॥१॥
संवगाचे केणे सापडले घरी । भरूनि वैखरी साठविले ॥धृपद॥
घेता देता लाभ होतसे सकळा । सदैवा दुर्बळा भाव तैसा ॥२॥
फडा आलिया तो न वजे निरास । जरि काही त्यास न कळता ॥३॥
तुका म्हणे आता झालीसे निश्चिंती । आणीक ते चित्ती न धरू दुजे ॥४॥

अर्थ :
पांडुरंगाच्या रूपाने खरे भांडवल आमच्या हाती आले. त्यामुळे जीवन रुपी व्यापारात आता कोणत्याही प्रकारची तुट होणार नाही. हरी नाम रुपी अतिशय स्वस्त असा माल आम्हाला सापडला आहे आणि आम्ही तो वैखरी वाणीत भरून ठेवला आहे. या हरीनाम रुप मालाच्या देण्या घेण्याच्या व्यवहारात सर्वाना निश्चिंत लाभ होतो. तो सुदैवी असो वा दुर्बल असो त्यांना त्यांच्या भावनाप्रमाणे हा लाभ प्राप्त होत असतो. एकदा कि मनुष्य वैष्णवांच्या संन्निधात, फडात आला, म्हणजे तो कधीही निराश होत नाही. मग तो अज्ञानी असो वा ज्ञानी असो. तुकाराम महाराज म्हणतात आता आम्ही निःश्चिंत झालो आहे. या विठ्ठलरूपी शाश्वत भांडवलाखेरीज आमच्या चित्तात दुसरा विषय नाही.