1970.
करू याची कथा नामाचा गजर । आम्हा संवसार काय करी ॥१॥
म्हणवू हरीचे दास लेऊ ती भूषणे । कापे तयाभेणे कळिकाळ ॥धृपद॥
आशा भय लाज आड नये चिंता । ऐसी तया सत्ता समर्थाची ॥२॥
तुका म्हणे करू ऐसियांचा संग । जेणे नव्हे भंग चिंतनाचा ॥३॥

अर्थ :
आता आम्ही हरी ची कथा करून त्याच्या नावाचा गजर करू मग आम्हाला संसार काय करणार आहे ? आणि आम्ही स्वतःला हरीचे दास म्हणून घेऊ आणि परमार्थिक जी भूषणे आहेत ती सर्व आम्ही परिधान करून त्याच्या भीतीने कळिकाळ देखील आम्हाला भिईल. त्यामुळे आशा, भय, लाज, चिंता आम्हाला आडवी कधीच येत नाही असे तर सत्ता आहे त्या समर्थाची. तुकाराम महाराज म्हणतात आता आम्ही अशा संतांची संगत करू की ज्यामुळे हरीचे चिंतनामध्ये केव्हाच भंग होणार नाही.