2151.
चळले काय न करी बडबड । न म्हणे फिके गोड भुकेले ते ॥१॥
उमजल्याविण न धरी सांभाळ । असो खळखळ जनाची हे ॥धृपद॥
गरज्या न कळे आपुलिया चाडा । करावी ते पीडा कोणा काई ॥२॥
तुका म्हणे भोग भोगितील भोगे । संचित ते जोगे आहे कोणा ॥३॥

अर्थ :
ज्याला वेड लागले आहे तो मनुष्य काहीही बडबड करत असतो आणि ज्याला खरेच भूक लागली आहे तो मनुष्य हे गोड अन्न ते वाईट अन्न आहे असे काहीही न म्हणता अन्नग्रहण करतो असतो. कोणतीही गोष्ट समजल्याशिवाय बुद्धीचा सांभाळ करणे अशक्य आहे. जगामध्ये अनेक लोकांच्या आशा अनेक त्रासदायक चेष्टा आहेत पण त्या सध्या असू द्याव्यात. गरजुवंत व्यक्तीला आपल्या इच्छे पुढे काय चांगले काय वाईट हे कळत नाही कोणाला त्रास द्यावे कोणाला नाही हे देखील त्याला कळत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात जगात अनेक लोक आपल्या कर्मानुसार भोग भोगतील व काही लोक भोगतही आहेत कारण त्यांचे पूर्व संचित कर्म देखील योग्य नाहीत.