1192.
जन्मा येणे घडे पातकाचे मूळ । संचिताचे फळ आपुलिया ॥१॥
मग वायाविण दुःख वाहो नये । रुसोनिया काय देवावरी ॥धृपद॥
ठाउकाचि आहे संसार दुःखाचा । चित्ती सीण याचा वाहो नये ॥२॥
तुका म्हणे नाम त्याचे आठवावे । तेणे विसरावे जन्मदुःख ॥३॥

अर्थ :
जन्माला येण्याचे मूळ कारण म्हणजे आपले पाप आहे आणि आपल्या संचिताच्या फळा नुसार आपल्याला सुख दुःख भोग प्राप्त होतात. मग त्याविषयी कोणत्याही प्रकारचे दुःख मानून घेऊ नये आणि देवावर रुसून तरी काय उपयोग आहे ? सर्वाना माहीत आहे संसारात दुख आहेच मग कोणत्याही गोष्टीचा चित्तात व्यर्थ शिण करून घेऊ नये. तुकाराम महाराज म्हणतात एका हरीच्याच नामाची आठवण ठेवावी आणि मग त्या नामाच्या ओघात जन्ममरणाचे दुख विसरून जावे.