821.
सुखे होतो कोठे घेतली सुती । बांधविला गळा आपुले हाती ॥१॥
काय करू बहु गुंतलो आता । नयेचि सरता मागे पुढे ॥धृपद॥
होते गाठी ते सरले आता । आणीक माथा ऋण जाले ॥२॥
सोंकरोलियाविण गमाविले पिक । रांडापोरे भिके लावियेली ॥३॥
बहुतांची बहु घेतली घरे । न पडे पुरे काही केल्या ॥४॥
तुका म्हणे काही न धरावी आस । जावे हे सर्वस्व टाकुनीया ॥५॥

अर्थ :
मुळात मी सुखी होतो. पण देहादी प्रपंचाचा लोभ धरून मी माझा गळा उगाच अडकवून घेतला असे झाले आहे. काय करू ? मी ह्या प्रपंचात इतका काही गुंतून गेलो आहे किजरासुद्धा मागे-पुढे हलता येत नाही. माझ्या पदरी जी काही संचित पुंजी होती, ती प्रपंच अंगावर येताच सरली, आणि डोक्यवर आणखी कर्ज झाले. शेत होते, त्याची राखण करता आली नाही, पिक गमविले, बायकोमुळे भिकेस लागली. व्यवहारामध्ये अनेकांची घरे लटपटी करून घेतली. पण संसारात काहीच पुरे पडले नाही. आता असे वाटते कि, या सर्वस्वाचा त्याग करून हरीला शरण जावे.