3605.
(वारकरी परत आल्या नंतरचे अभंग)
पवित्र व्हावया घालीन लोळणी । ठेवीन चरणी मस्तक हे ॥१॥
जोडोनि हस्तक करीन विनवणी । घेईन पायवणी धोवोनिया ॥२॥
तुका म्हणे माझे भांडवल सुचे । संता हे ठायींच ठावे आहे ॥३॥

अर्थ :
पवित्र होण्याकरता पंढरीहून आलेल्या वारकऱ्यांच्या चरणावर मी लोळण घेऊन त्यांच्या पायावर मस्तक ठेवीन. मी माझे हात जोडून त्यांना विनंती करीन आणि धावत जाऊन त्यांचे चरणतीर्थ घेईन. तुकाराम महाराज म्हणतात, माझ्याकडे भांडवल एवढेच आहे हे संतांना देखील माहित आहे.