515.
धन्य काळ संत भेटी । पायी मिठी पडिली तो ॥१॥
संदेहाची सुटली गाठी । झालो पोटी शीतळ ॥धृपद॥
भवनदीचा जाला तारा । या उत्तरा प्रसादे ॥२॥
तुका म्हणे मंगळ आता । कोण दाता याहुनि ॥३॥

अर्थ :
संतांच्या चरणांशी मिठी पडते तो काळ फारच धन्य होय. त्यांच्या भेटीमुळे संशयाच्या सर्व गाठी सुटून जातात. त्यामुळे मन शांत आणि प्रसन्न होते. संतांच्या कृपाप्रसादाने भवनदीच नाव (नौका) बनते आणि पैलीतीरी किनाऱ्यावर उतरविते. तुकाराम महाराज म्हणतात संतांच्याही पेक्षा अधिक मंगलकारक असा कोण बरे दाता आहे ?