3198.
देव कैचा तया दुरी । भाका बरी करुणा ॥१॥
आळवित्या न लगे घर । माय जाणे रे भातुके ॥धृपद॥
नावे तरी ज्याचा भार । पैल पार जवळी त्या ॥२॥
आता परदेशी तुका । झाला लोकांवेगळा ॥३॥

अर्थ :
देवाला वरच्यावर सारखी करुणा भाकत राहा मग तो तुमच्यापासून दूर कसा राहील ? विठाबाई माऊलीला प्रेमाने आळविले की मग तुम्हाला कोणाचीही आधाराची गरज लागणार नाही. कारण ती तुमच्या तहान भूकेची देखील चिंता वाहाते आणि तुमच्या खाण्यापिण्याची देखील व्यवस्था ती करतेच. ज्याने आपला सर्वस्व भार नामरुपी नौकेवर टाकला त्याला भवनदीचे पैलतीर पार करण्यास काहीच अडचण नाही कारण पलीकडचे तीर त्याच्यासाठी फारच जवळ असते. तुकाराम महाराज म्हणतात, मी माझा सर्वभार नामावर टाकला आहे व परदेशी झालो आहे आणि सर्व लोकापेक्षा वेगळा होऊन राहिलो आहे.