1920.
आम्ही जाणो तुझा भाव । कैचा भक्त कैचा देव । बीजा नाही ठाव । कैचे फळ शेवटी ॥१॥
संपादिले बहु रूप । कैचे पुण्य कैचे पाप । नव्हते आम्ही आप । आपणासी देखिले ॥धृपद॥
एके ठायी घरच्याघरी । न कळता झाली चोरी । तेथे तेचि दुरी । जाणे याणे खुटंले ॥२॥
तुका म्हणे धरुनि हाती । उरी ठेविली मागुती । एकांती लोकाती । देव भक्त सोहळा ॥३॥

अर्थ :
देवा आम्ही तुझा निजस्वरूप भाव जाणतो आहोत मग तेथे कसला भक्त आणि कसला देव ? अहो जिथे बिजच नाही तेथे फळ तरी शेवटी कसे असेल ? देवा तुम्ही अनेक प्रकारचे सोग संपादन केले आहेत मग तेथे कसले पुण्य आणि कसले पाप. देवा तुम्ही आणि आम्ही हे एकरूप आहोत हे आम्ही आज पर्यंत ओळखले नव्हते म्हणूनच आम्हाला पाप आणि पुण्य खरे वाटत होते. देवा तुझे आणि माझे निजस्वरूपाचे हे एकच घर आहे परंतु अज्ञानामुळे मला हे दोन्हीही तुझे व माझे घर वेगवेगळे वाटत होते त्यामुळे माझ्या सोहम भावाची चोरी झाली. त्या अज्ञानामुळे माझे फार नुसकान झाले परंतु मला पुन्हा माझ्या सोहम भावाचे ज्ञान झाले आणि त्यामुळे माझे संसारातील माझे जन्ममरण खुंटली आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात आमचा द्वैतभाव जरी नाहीसा झाला असला तरी देखील आम्ही द्वैतभाव आमच्या हाती धरून आमच्या उराशी आम्ही बाळगून ठेवला आहे. कारण एकातात आणि लोकातात हा देवभक्त सोहळा चालावा म्हणून.