1925.
मज त्याची भीड नुलंघवे देवा । जो म्हणे केशवा दास तुझा ॥१॥
मज आवडती बहु तैसे जन । करिती कीर्तन कथा तुझी ॥धृपद॥
सांडूनिया लाज नाचेन त्यांपुढे । आइकती कोडे नाम तुझे ॥२॥
न लगे उपचार होईन भिकारी । वैष्णवांच्या घरी उष्टावळी ॥३॥
तुका म्हणे जाणो उचित अनुचित । विचारूनि हित तेचि करू ॥४॥

अर्थ :
हे केशवा मला त्यांची भिड मोडता येत नाही जे स्वत ला तुझा दास म्हणून घेतात. हे देवा जे लोक तुझे कीर्तन कथा करतात ते लोक मला खूप आवडतात. हे देवा ज्या भक्तांना तुझे नाम घेणे फार आवडते त्या भक्तांपुढे मी माझी सर्व लाज सोडून नाचत राहिन. अशा वैष्णवांकडून कोणत्याही प्रकारची अपेक्षा करणार नाही मी त्यांचा दारचा भिकारी होईल आणि भिकारी होऊन त्यांचे उष्टावळी सेवन करीन. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आम्हाला उचित अनुचित सर्व समजते त्यामुळे विचार करून आम्ही ज्यात आमचे हित आहे तेच करू.