1304.
कडसणी धरिता अडचणीचा ठाव । म्हणऊनि जीव त्रासलासे ॥१॥
लौकिकाबाहेरि राहिलो निराळा । तुजविण वेगळा नाही तुजा ॥धृपद॥
संकोचाने नाही होत धणीवरी । उरवूनि उरी काय काज ॥२॥
तुका म्हणे केले इच्छे चि सारिखे । नाहीसे पारिखे येथे कोणी ॥३॥

अर्थ :
संसाराविषयी जितका विचार करावा तितका त्रास होतो आणि त्याने भय व शोक वाढत जातात. देवा मी आता लौकिका पासून पूर्ण बाहेर राहिलो आहे. यापासून निराळा झालो आहे. त्यामुळे तू आणि मी वेगळा नाही आहोत. मी तुझ्याविषयी संकोच बाळगावा तर माझी इच्छा कधीही पूर्ण होऊ शकणार नाही त्यामुळे संकोच जवळ ठेवण्याचे काही कारण येत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तू माझ्या प्रमाणे सर्व काही केले आहे त्यामुळे जगातील कोणीच माझ्यासाठी परके राहिले नाही.