3290.
पिकलिया सेंद कडुपण गेले । तैसे आम्हा केले पांडुरंगे ॥१॥
काम क्रोध लोभ निमाले ठायींचि । सर्व आनंदाची सृष्टि झाली ॥धृपद॥
आठव नाठव गेले भावाभाव । झाला स्वयमेव पांडुरंग ॥२॥
तुका म्हणे भाग्य या नावे म्हणीजे । संसारी जन्मीजे याचि लागी ॥३॥

अर्थ :
सेंद नावाचे फळ पिकले की त्याच्या आतील कडूपणा जातो अगदी त्याप्रमाणेच पाडूरंगाने आमच्याविषयी केले आहे. काम, क्रोध, लोभ हे आमच्या अंत:करणातून जागच्या जागीच नाहीसी झाली आहे त्यामुळे सर्व सृष्टी आम्हाला आनंदाची झाली आहे. मी ब्रम्ह आहे किंवा नाही याविषयी आठवले किंवा नाही आठवले तसेच प्रपंचाविषयी भाव, अभाव हे सर्व नाहीसे झाले असून स्वत: पाडूरंगच सर्व काही झाला आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, आपली जीवदशा नाहीसे होऊन आपल्याला ब्रम्ह अवस्था प्राप्त होणे याचेच नांव भाग्य असे आहे आणि संसारात जन्माला यायची इच्छा धरणे किंवा संसारामध्ये जन्माला यावे ते केवळ एवढेच उद्दिष्ट पूर्ण करण्यासाठी.