623.
विटाळ तो परद्रव्य परनारी । येथुनि जो दुरी तो सोवळा ॥१॥
गद्ये पद्ये काही न धरावी उपाधी । स्वाधीनचि बुद्धी करुनी ठेवा ॥धृपद॥
विचाराचे काही करारे स्वहित । पापपुण्यातीत भांडवल ॥२॥
तुका म्हणे न लगे जावे वनांतरा । विश्व विश्वंभरा सारिखेचि ॥३॥

अर्थ :
दुसऱ्याचे धनआणि दुसऱ्याची पत्नी याचा विटाळ मानवा. या पासून जो दूर राहतो तो सोवळा (शुद्ध) आहे. गद्य पद्य ग्रंथ रचून दुसऱ्याची उपाधी करून घेऊ नये. आपली बुद्धी स्वाधीन करून ठेवा. विचारांचे काही स्वहित करा, पाप पुण्यातील भांडवल निवडून आत्म नंदाचे भांडवल जोडावे. तुकाराम महाराज म्हणतात हरीच्या प्राप्तीसाठी काही वनात वगैरे जावे लागत नाही, सर्व विश्वा मध्ये तो विश्वात्मा व्यापक आहे.