1965.
न व्हावे ते जाले । तुम्हा आम्हासी लागले ॥१॥
आता हालमाकलमे । भांडोनिया काढू वर्मे ॥धृपद॥
पाटोळ्यासंवसाटी । दिली रगटयाची गाठी ॥२॥
तुका म्हणे हारी । आणूनिया करिन सरी ॥३॥

अर्थ :
देवा जी गोष्ट नको व्हायला होती ती झाली आहे आता तुमच्यात अन आमच्यात भांडण लागले आहे हीच ती गोष्ट. देवा आता आम्ही कसे का होईना परंतु भांडून तुमचे वर्म बाहेर काढून घेऊ. देवा तुमच्याजवळ मौल्यवान पितांबर आहे परंतु आता त्याची गाट या रगट्या बरोबर झाली आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा भांडण्यासाठी मी तुझ्या इतकाच कणखर आहे बरे का आणि भांडून आता मी तुला हरवुन सरशी करून घेईल.