458.
राजा चाले तेथे वैभव सांगाते । हे काय लागते सांगावे त्या ॥१॥
कोणी कोणा तेथे न मनी जी फुका । कृपेविण एका देवाचिया ॥धृपद॥
शृंगारिले नाही तगोयेत वरी । उमटे लौकरि जैसे तैसे ॥२॥
तुका म्हणे घरी वसे नारायण । कृपेची ते खुण दिसो येते ॥३॥

अर्थ :
राजाची स्वारी जिकडे जाते, तिकडे त्याचा सर्व लवाजमा व वैभव त्याच्या बरोबर जाते. हे वेगळे सांगायला लागत नाही. कोणी कोणाला देवाच्या कृपेवाचून उगीच थोर मानत नाही. कोणत्याही सामन्य वस्तूला वरवर पुष्कळ सुशोभित केले, तरी ती शोभा फार वेळ टिकत नाही. लवकरच खरे स्वरूप दिसते. तुकाराम महाराज म्हणतात ज्याच्या हृदय रुपी घरात नारायणाची वस्ती झाली आहे, त्याला ओळखण्याची खूण म्हणजे त्याच्या वर नारायणची कृपा झाली असे समजावे.