664.
जन मानविले वरी बाह्यात्कारी । तैसा मी अंतरी नाही जालो ॥१॥
म्हणउनी पंढरीनाथा वाटतसे चिंता । प्रगट बोलता लाज वाटे ॥धृपद॥
संता ब्रम्हरूप जाले अवघे जन । ते माझे अवगुण न देखती ॥२॥
तुका म्हणे मी तो आपणासी ठावा । आहे बरा देवा जैसा तैसा ॥३॥

अर्थ :
माझी भक्ती पाहू लोक मला मान देतात, परंतु माझ्या अंतरंगात मी तसा झालो नाही असे मला वाटते. देवा म्हणून माझा उद्धार कसा होईल यांची मला चिंता वाटते. सर्वाच्या देखत माझे अंतरंग तुझ्या समोर प्रकट करण्याची मला लाज वाटते. संताना सर्व जग हे ब्रम्हरूप दिसते, त्यामुळे माझे अवगुण त्यांना दिसत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तुम्हाला मी तर कसा आहे हे ठाऊक आहे, तुम्ही सर्व जाणता आहात.