431.
वाखर घेउनि आले । त्यासी तलवारे नेहाले ॥१॥
नव्हे आपुले उचित । करुनि टाकावे फजित ॥धृपद॥
अंगुळिया मोडी । त्यासी काय सिले घोडी ॥२॥
नपुंसकासाठी । तुका म्हणे न लगे जेठी ॥३॥

अर्थ :
एखादा सामान्य नाव्ही शुर शिपायावर वस्तरा घेऊन धावला आणि त्याचा प्रतिकार म्हणून शूर शिपायाने त्याच्यावर तलवार घेऊन धाव घेतली तर ते योग्य नाही, त्यावर खरे म्हणजे, ” शिपायानने, त्याच्यावर तलवार घेऊन धावणे आवशक नाही” शिपायाने जर त्या नाव्याला “गप्प बस मूर्खा, काय गडबड लावली आहेस ? ”अशा भाषणाने त्याला फजित करावे म्हणजे झाले. अतिरागणे दुसऱ्यावर बोटे मोडणार्‍या हिजडयाचा प्रतिकार करण्यास शिपाई आणि घोडेस्वार काय करायचे आहेत ? तुकाराम महाराज म्हणतात नामर्दाच्या पारिपत्यासाठी मल्लाची आवशक्यता नाही.