788.
दास झालो हरीदासांचा । बुद्धीकायामने वाचा ॥१॥
तेथे प्रेमाचा सुकाळ । टाळमृदंग कल्लोळ ।
नासे दुष्टबुद्धी सकळ । समाधि हरीकीर्त्तनी ॥धृपद॥
ऐकता हरीकथा । भक्ती लागे त्या अभक्ता ॥२॥
देखोनि कीर्तनाचा रंग । कैसा उभा पांडुरंग ॥३॥
हे सुख ब्रह्मादिका । नाही नाही म्हणे तुका ॥४॥

अर्थ :
काय, वाचा, मानाने व बुद्धीने मी हरी दासांचाही दास झालो आहे. जेथे प्रेमाचा सुकाळ आसतो, टाळ मृदुंगाचा जय घोष असतो, तेथे दुष्ट बुद्धी नाहीशी होते, व हरी कीर्तनात समाधी लागते. हरी कथा ऐकल्याने अभक्तालाही भक्ती उत्पन्न होते. कीर्तनाचा रंग पाहून पांडुरंग तेथे कसा उभा राहतो ते पहा ? अश्या प्रकारचे सुख हे देवादिकांनाही मिळत नाही असे महाराज दोन वेळा सुचवतात.