3002.
करावा संकोच चित्तासी भोवता । होय ते बहुता सुख कीजे ॥१॥
देवाची पूजा हे भूताचे पाळण । मत्सर तो सीण बहुतांचा ॥धृ॥
रुसावे फुगावे आपुलियावरी । उरला तो हरी सकळ ही ॥२॥
तुका म्हणे संतपण याची नांव । जरी होय जीव सकळांचा ॥३॥

अर्थ :
जो काही संकोच करायचा असेल तो आपल्या चित्ताच्या भोवतीच करावा परंतू पुष्कळ लोकांना सुख मिळेल असेच वागत राहावे. भूतमात्राचे पालनपोषण करणे म्हणजेच देवाची पूजा आहे आणि अनेक जणांचा मत्सर करणे म्हणजे देवाला त्रास देण्यासारखेच आहे. अहो जर रुसायचे फुगायचे असेल तर स्वत:वरच रुसावे फुगावे कारण इतरांवर रुसणे फुगण्यासाठी इथे दुसरे कोण आहे सर्वत्र एक हरीच सामावला आहे ना. तुकाराम महाराज म्हणतात, जो, सर्वाचा जीव हा आपलाच जीव आहे असे समजतो याचेच नांव संतपणा आहे व तोच संत असतो.
2:26