2332.
वारंवार तुज द्यावया आठव । ऐक तो भाव माझा कैसा ॥१॥
गेला मग नये फिरोन दिवस । पुडिलांची आस गणित नाही ॥धृपद॥
गुणा अवगुणाचे पडती आघात । तेणे होय चित्त कासावीस ॥२॥
काही एक तुझा न देखो आधार । म्हणऊनी धीर नाही जीवा ॥३॥
तुका म्हणे तू ब्रम्हांडाचा जीव । तरी का आम्ही कीव भाकीतसो ॥४॥

अर्थ :
देवा मी तुला वारंवार माझी आठवण करून देतो कारण माझा एकनिष्ठ भक्ती भाव तुझ्याविषयी कसा आहे ते तुला कळवा म्हणून. या मनुष्य देहातील गेलेला दिवस परत फिरून येत नाही आणि पुढे येणाऱ्या दिवसाची मी तर अपेक्षा धरत नाही. लोकांचे गुण व अवगुण सांगण्याचे आघात माझ्याकडून घडत आहेत त्यामुळेच माझे चित्त कासावीस होत आहे. व अशा परिस्थितीतही तुझा काही एक आधार मला दिसत नाही त्यामुळे तर मला धीर धरवत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तूच सर्व ब्रह्मांडाचा जीव आहेस तरी देखील आम्हाला तुझी करुणा भाकावी लागते, तू जर आमची स्वतःहून काळजी घेतली असतीस तर आम्हाला तुझी करुणा भाकावीच लागली नसती.