1430.
ज्यांच्या संगे होतो पडिलो भोवनी । ते केली धोवनी झाडूनिया ॥१॥
आता एकाएकी मनासी विचार । करू नाही भार दुजियाचा ॥धृपद॥
प्रसादसेवने आली उष्टावळी । उचित ते काळी अविचित ॥२॥
तुका म्हणे वर्म सापडले हाती । सांडिली ते खंती चिंता देवा ॥३॥

अर्थ :
मी ज्या संसाराच्या संगतीने जन्म-मरण रूप दुखात पडलो होतो आता त्या संसाराला मी धुऊन झाडून टाकले आहे. आता मी माझ्या एकट्या मनाशीच विचार करणार इतर कोणतेही ओझे बाकी राहिले नाही. मी प्रसाद सेवन करणार, तोच मला योग्य वेळी संतांच्या उचिष्ट प्रसादाचा लाभ झाला. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा माझ्या हाती तुला प्राप्त करून घेण्याचे वर्म सापडले आहे त्यामुळे मी सर्व चिंता खंत करण्याचे टाकून दिले आहे.